ตอนที่ 9 เพื่อนของแม่

"ไหนพ่อชิมก่อนนะลูกศิษย์จะสู้ครูได้หรือเปล่า" "นี้เลยคะคุณพ่อ" "หืมมมมม" คุณพ่อทำหน้านิ่งๆทำเอานิสาใจเสียเลยทีเดียว "คุณพ่อทำไมทำหน้าอย่างนั้นละคะนิสาใจไม่ดีเลยคะ" "อร่อยมากเลยจ๊ะนิสา สอบผ่านแล้วนะเนี่ย" "จริงหรอคะคุณพ่อนิสาบอกแล้วว่าครูของนิสาเนี่ยระดับภัตตาคารศิษย์ทำได้ดีเพราะตั้งใจทำเวลาครูสอนคะ" จริงๆแล้วนิสามีนิสัยที่เวลาทำอะไรชอบทำด้วยความตั้งใจทุกครั้งเธอจะเอาใจใส่ทุกรายละเอียดนิสัยตรงนี้สืบทอดมาจากคุณแม่โดยเฉพาะเลย ทีเดียวนิสัยแบบนี้จึงทำให้คุณพ่อตกหลุมรักคุณแม่อยู่เท่าทุกวันนี้ "ไหนแม่จะชิมฝีมือนิสาละนะ อื้มมม,..อร่อยมากจ๊ะ รสชาติเดียวกันกับคุณย่าเป๊ะเลยลูกอร่อยกลมกล่อมมากจ๊ะ" "พี่รันหมดก่อนไม่รู้ด้วยน๊าาา" "พี่ก็จะชิมเหมือนกันจะพลาดของอร่อยได้ไงละ" "เป็นไงคะ" "อืมอร่อยสมชื่อจริงๆน้องพี่" หลังจากทานอาหารเช้าเสร็จ คุณแม่มีธุระกับเพื่อนจึงเอ่ยชวน นิสาไปกับท่านแล้วช่วงเที่ยงแม่มีนัดทานข้าวกับเพื่อนสนิทคุณแม่อีกคน "วันนี้แม่มีงานและธุระส่วนตัวกับป้าภา นิสาไปเป็นเพื่อนแม่หน่อยนะลูก" "คะคุณแม่ แต่นิสาคงไม่ได้ไปดูตัวใช่ไหมคะ" "ไม่ใช่หรอกจ๊ะ" คุณแม่พูดแล้วก็ยิ้มอ่อนๆ รอยยิ้มแบบนี้แหละนิสาเอ่ยคุณแม่มีแผนอะไรอีกละทีนี้ ที่บ้าน นราภพ "นี่ตาคิน วันนี้ลูกไปเป็นเพื่อนแม่ทำธุระหน่อยนะลูก แม่มีนัดทานอาหารเที่ยงกับคุณน้านิตย์" ภาคินบุตรชายคนเดียวของตระกูลและมีพี่สาว2คนที่ดูเเลบริษัทในเครือที่ต่างประเทศ 2-3เดือนจึงกลับมาพักที่บ้านที ภาวินีอยากอุ้มหลานเมื่อบังคับพี่สาวเขาทั้ง2คนไม่ได้จึงเปลี่ยนเป้าหมายมา ที่เขาเเทน "อะไรอีกละครับทีนี้ อย่าบอกนะว่าแม่นัดลูกสาวบ้านไหนอีกแล้วเนี่ย คินบอกแม่แล้วไงครับว่ามีคนที่ชอบอยู่แล้ว" "เอ๊ะนี้ตาคินแล้วไหนละคนที่ลูกบอกว่าชอบไม่เห็นพามาสักที" แล้วจะบอกแม่ยังไงละชอบเขาฝ่ายเดียวอีกต่างหากสาวเจ้าก็ยังไม่รุ้ด้วยซ้ำจบแล้วไอ้คินเอ้ย "ครับๆได้ครับผมจะไปเป็นเพื่อนคุณแม่เองครับ" ต้องทำให้มีโอกาสจะหนีออกมาก่อนที่จะเจอเพื่อนคุณแม่ฮึๆ "ต้องอย่างนี้สิลูกชายสุดที่รักของแม่" หึๆๆอย่าคิดหนีเด็ดขาดเชียวนะตาคินแม่ผู้รู้เท่าทันลูกทุกอย่างไตร่ตรองไว้แล้วว่ายังไงเขาคงหาวิธีหนีอีกเช่นเคย ที่ห้างสรรพสินค้าชื่อดังเวลาเที่ยง "นิตย์ ทางนี้" "ภา สบายดีไหม" "สบายดีจ๊ะ แล้วลูกชายเธอละ" "เขาว่าไปซื้อของฝาก เดี๋ยวมาแล้วลูกสาวเธอละ" "กำลังตามมาแวะทำธุระส่วนตัวตรงนู๊น" "เอายังไงดีแผนวันนี้เราจะสำเร็จไหม" "เอาอย่างนี้เราก็ทำทีคุยกันแล้วก็ให้เด็กๆเขาไปเดินช๊อปปิ้งกันไป" ใจจริงแม่ๆทั้ง2อยากจับแต่งงานให้รู้แล้วรู้รอดกันไปเลยแต่ด้วยความรักลูกที่ว่าอยากให้ทั้งคู่เรียนจบเสียก่อนร้ายจริงๆแม่ๆเนี่ยนะ ใจร้อนกว่าวัยรุ่นสะอีก ภาคินเดินคิดอะไรพลินๆเจอแค่หลังแว๊บๆเขาก็จำได้ว่าเป็นนิสา นักศึกษาปี2น้องคนนั้นคนที่เขาแอบรักเขารีบเดินตามไปก่อนจะคลาดกันนิดเดียวเขาวนหาอยู่นานก็ไม่เจอสักทีก่อนจะถอดใจก้มดูนาฬิกาจึงคิดได้ว่าเขา มีนัดที่คุณแม่พามาจึงเดินไปที่โซนอาหารภาคินเจอนิสาอีกรอบแต่ไกลมากจึงขึ้นบันไดเลื่อนแล้ววิ่งอีกครั้งแต่ก็ไม่ทันแล้วนิสาเดินไปกับผู้หญิงวัยไล่เลี่ยกันกับแม่ของเขาแล้วเขาตามไปจนถึงลานจอดรถรถก็ขับออกไปแล้ว ครื๊ด ๆ ครื๊ดๆ เอาแล้วสายโทรเข้าของคุณแม่ "ครับคุณแม่" "ตาคินนนนนนนนนนนนแกหายหัวไปไหนไม่มาสักที ทำให้ผู้ใหญ่คอยน้องเขาก็มาคอยแกนี้น๊าไม่ได้ดั่งใจฉันเลย" "คุณแม่ครับผมติดธุระจริงๆครับถ้างั้นผมกลับก่อนนะ" "ได้ถ้ากลับไม่ต้องมาเรียกฉันว่าแม่" "เอ้าไง เป็นอย่างนั้นละครับเอาอย่างนี้เดียวผมไปหาคุณแม่เดียวนี้ละครับ" ผ่านไป5นาทีลูกชายสุดที่รักมาถึงผู้เป็นแม่ก็ยังไม่หายหงุดหงิดอยู่ดี เพราะว่าลูกสาวของเพื่อนคนนี้ทั้งน่ารักทั้งนิสัยดีเธอเสียดายเป็นอย่างมากหากได้เจอกันลูกชายเธอน่าจะชอบ "คุณแม่ครับผมมาแล้วครับ" "ตาคินนนนแกพลาดแล้วแระลูกสาวน้านิตย์น่ารักมากสวยด้วยแกพลาดจริงๆแล้วตาคินนน" ยิ่งพูดยิ่งโมโหกว่าจะนัดลูกสาวของเพื่อนได้ นิสาจะกลับมาพักที่บ้านอีกทีก็หลายเดือนเลย "ไม่เห็นเป็นไรเลยนี้ครับ สงสัยผมกับเขาคงไม่ใช่คู่กันแค่นั้น" "แกนี้นะ ฮึ้มมมม" ภาวินีได้แค่ถอนหายใจในคำพูดของลูกชาย เพราะคู่ของผมคือน้องนิสาคนนั้นแล้วครับแม่ ภาคินอยากรู้ข้อมูลของนิสาแต่เพราะเพื่อนเขาไอ้มาร์กมันยียวนกวนประสาทอีกอย่างเขากลัวไอ้มาร์กรู้ว่าเขาได้ตกหลุมรักน้องนิสาเข้าแล้วจึงทำได้แค่เก็บอารมณ์ข่มใจไว้รอเวลาที่สมควร ฝ่ายทางด้านนิสาก็โล่งใจที่ลูกชายของป้าภาไม่มาเพราะเธอได้แอบชอบพี่ภาคินแล้ว ในใจเธอมีแต่พี่ภาคินคนเดียวเท่านั้น "เห้อออหนูสบายใจที่แม่ทำไม่สำเร็จจังเลยคะ" พูดจบก็อมยิ้มน้อยยิ้มใหญ่จนผู้เป็นแม่ต้องตีแขนลูกสาวเบาๆเพราะเธอ เองก็อยากอุ้มหลานเห็นว่าลูกชายของเพื่อนหน้าตาก็โอเครใช้ได้ฐานะก็ ไม่เลวดูเเลลูกสาวเราได้แต่ก็ผิดคาดจนได้ "เดี๋ยววันหลังแม่จะพาไปเล่นที่บ้านป้าภานะลูก" คุณแม่พูดมาแบบชิวๆแต่คนฟังอย่างนิสาถึงกับกระอักไปไม่ถูกหุบยิ้ม ในทันที "อะไรนะคะแม่ หนูไม่ไปหรอกคะ" "แน่ใจหรอที่พูดออกมา" แม่คือผู้หญิงที่เหมือนรู้อนาคตพูดคำไหนต้องเป็นแบบนั้นตลอด "ไปก็ได้คะ แต่คุณแม่ต้องสัญญานะคะว่าถ้าครั้งหน้าไม่สำเร็จอย่าบังคับนิสาเรื่องนี้อีก คือนิสามีคนที่ชอบอยู่แล้วคะ" "จริงหรอลูกแม่ดีใจนะที่หนูเปิดโอกาสให้ตัวเองเจอกับความรักไม่เหมือนพี่รันทำแต่งานไม่ยอมมีความรักไม่แต่งงานสักที" "คือนิสาแค่แอบรักเขานะคะแม่ไม่รู้จะบอกยังไงดี ไม่รู้จะเริ่มต้นยังไง " พูดจบนิสาหน้าแดงเหมือนลูกตำลึง นิตย์เห็นลูกสาวมีท่าทีแบบนี้จึงเอ่ย "นิสาเราต้องกล้าบอกเขาไปเลยลูกถ้าใจตรงกันก็เหมือนพ่อกับแม่ไงถึง ได้สร้างครอบครัวของเราขึ้นมาได้แต่ถ้าไม่ลูกจะได้ไม่เสียเวลาแล้วค่อยเดินหน้าต่อไปไงละลูก" "ขอบคุณนะคะคุณแม่นิสาจะเก็บเอาคำพูดของคุณแม่ไปทบทวนอีกรอบคะ" ต้องบอกพี่ภาคินจริงๆสินะถ้าไม่ใช่ก็คงต้องถอย