ตอนที่ 7 หลานสาวคุณย่า

"นิสา มานั่งตรงนี้กับย่าสิลูก มานอนที่บ้านกี่วันละครั้งนี้อยู่หลายวันหน่อยนะย่าคิดถึงพรุ่งนี้ย่าจะสอนทำ อาหาร1อย่างที่นิสาชอบดีไหมหนูไปอยู่ที่นั้นเวลาอยากกินอาหารฝีมือย่า ก็ทำเองได้เลยไง" "จริงๆนะคะ นิสาอยากทำแกงเขียวหวานตอนอยู่หอหิวแกงเขียวหวานฝีมือคุณย่าที่สุด เลยค่ะ " "ปากหวานเชียวนะหลานสาวย่าคนนี้" พูดจบคุณย่าก็ยิ้มแก้มปริ "แต่..นิสาคงอยู่ไม่ได้ค่ะพรุ่งนี้ได้ยินเเว่วๆว่าอาจารย์ท่านนัดไปทำงาน กลุ่มที่คณะแต่ยังไม่ระบุเวลาที่แน่ชัดคะคุณย่าเพราะท่านติดภาระกิจ" นิสาบอกคุณย่ากลัวคุณย่าจะเคืองถ้าหากไม่ได้อยู่ด้วยหลายวันตาม ที่ท่านบอกไว้ "..อย่างนั้นก็ไม่เป็นไรนะนิสา..แต่ย่าก็ยังไม่หายคิดถึงหลานอยู่ดี เฮ้ออออคนแก่ก็อย่างนี้แหละ" ครื๊ดๆๆ ครื๊ดๆๆๆ มือถือของนิสาเป็นสายเรียกเข้าของพิม นิสาจึงขอตัวไปรับสายเผื่อมีธุระอะไรด่วน เพราะพึ่งจากกันไม่ถึง2ชั่วโมง "นิสาขอตัวรับสายก่อนนะคะ ฮัลโหลยัยพิมมีอะไรไหม เป็นไรหรือเปล่า" "อ่อนี่นิสาแกเห็นอาจารย์แจ้งในไลน์กลุ่มบอกว่าท่านติดธุระด่วนงาน กลุ่มที่ให้จับคู่อาทิตย์หน้าค่อยรวมกลุ่มกันอีกที ดีเลยใช่ไหมแกกลับบ้าน พอดีได้พักผ่อนได้เต็มที่เลยฉันจะโทรมาบอกว่าอาทิตย์นี้ก็จะกลับบ้าน เหมือนกันนะ" "อะไรนะ..จริงดิ ถือว่าข่าวดีสำหรับฉัน เอ๊ะหรือว่าคุณย่ากันแน่น๊าาาา" "เอาละจะโทรบอกแค่นี้ละเดี๋ยวฉันไปทำงานก่อนนะ " "ออเคร งั้นอย่าหักโหมงานมากเกินไปนะ พักผ่อนบ้างนะสายบู๊" "จ้าาาาาาาา" "ใครโทรมาหรอลูกดึกเชียว" แม่นิสาเอ่ยถามเมื่อเห็นลูกสาววางสายแล้วเดินมาที่โซฟา "อ่อ..พิมนะคะโทรมาบอกว่าอาจารย์ท่านเลื่อนนัดไปเป็นอาทิตย์หน้าค่ะ ทีนี้หนูก็ได้อยู่ทานกับข้าวฝีมือคุณย่าเป็นอาทิตย์เลยละคะ" "ดีเลยลูก งั้นอยากกินเมนูอะไรย่าจะสอนให้หมดเลยน๊าาา" "ได้เลยค่ะคุณย่า " "เอ่อคุณพ่อครับ..ไตรมาสหน้าทางเรขารายงานว่าจะมีนักศึกษาเข้ามา ฝึกงานที่บริษัทด้วยนี้ครับน่าจะมหาลัยของนิสาหรือเปล่านี้แหละทางเราต้อง คอนเฟิร์มไปทางมหาลัยถึงจะคอนเฟิร์มมาอีกทีครับ " นิรันด์พี่ชายของนิสาที่เป็นหัวเรี่ยวหัวเเรงช่วยงานคุณพ่อที่บริษัทเอ่ยออกมา พูดคุยเรื่องธุระกิจของครอบครัวนิสาจึงได้รู้ว่าที่บริษัทของเธอมีนักศึกษามา ฝึกงานด้วย "ถ้างั้นก็อนุมัติให้เขาเลยเด็กจะได้มีประสบการณ์การในการทำงานถ้า ใครเข้าตาก็ดูๆแล้วชักชวนไว้เพราะคนที่ชอบทำงานบริษัทเราจริงๆเขาจะทำ งานอย่างมีประสิทธิภาพได้" "คุณพ่อขา...มหาลัยที่นิสาศึกษาอยู่มาฝึกงานบ่อยไหมค่ะ แล้วคณะไหนบ้างค่ะ" "ก็ค่อนข้างมาบ่อยนะลูก1ปีก็มา1หรือ2หนแต่คนที่เป็นงานและเอาใจใส่ เวลาทำงานจริงๆมีน้อยมากเลยพ่อถึงเน้นย้ำว่าให้พนักงานแต่ละแผนกสอนนักศึกษาฝึกงานให้เต็มที่ถ้าเขารู้งานเร็วงานก็จะออกมาดีและก็เป็นผลที่ดีกับ บริษัทของเราด้วยเช่นกัน" "อย่างนี้นี้เองพี่รันค่ะมีคณะไหนแล้วสาขาไหนบ้างค่ะที่ฝึกงานที่ บริษัทของเรา" "ก็หลายคณะอยู่นะเพราะเราเป็นบริษัทเกี่ยวกับเทคโนโลยีของสื่อผนวกเข้ากับหลักของศิลปศาสตร์สอดคล้องกับหลายตำแหน่งงานเลยทีเดียว" "นิสาย่าว่าเราก็มาฝึกงานที่บริษัทของคุณพ่อเขาสิลูกนิสาจะได้มี ประสบการณ์เวลารับช่วงต่อจากพี่หรือพ่อจะได้มีความรู้มากยิ่งขึ้น" "แต่หนูต้องมาแบบนักศึกษาทั่วไปนะคะ ไม่ต้องมีอภิสิทธิ์อะไรทั้งนั้น " หมายถึงอีก1ปีข้างหน้าเลยนะเนี้ยแสดงว่าไตรมาสนี้รุ่นพี่ปี3สินะจะมีเขาอยู่ในนั้นไหมนะนิสานึกถึงใบหน้าของภาคินขึ้นมาแว๊บหนึ่งแล้วหน้าก็แดงเป็นลูกตำลึง "แต่ไตรมาสนี้มีคณะของนิสาด้วยน๊าา.แถมสาขาที่นิสากำลังศึกษาอยู่อีกด้วยนะ รวมๆหลายคณะหลายสาขาก็ประมาณ 20คนพอดี" นิสาได้ยินอย่างนั้นก็ใจเต้นตุ๊บๆๆตับๆๆไม่เป็นจังหวะเอาเสียเลยจะใช่เขาไหมนะใช่เขาจริงๆหรือเปล่า "เอาละแยกย้ายกันได้แล้วจ๊ะลูกคุณย่าท่านจะได้พักผ่อนพวกเราก็ด้วย ปะ" "เดี๋ยวนิสาพาคุณย่าไปเองคะ " "ขอบใจจะนิสา" "อืมให้ย่านั่งตรงนี้ก็พอนิสาเดินไปที่หัวเตียงหยิงกล่องกำมะหยี่สำแดงมาให้ย่าหน่อยสิลูก " นิสาจึงเดินไปที่หัวเตียงของคุณย่าและหยิบกล่องกำมะหยี่สีแดงมาถือ ไว้แล้วเดินมาหาคุณย่าที่โซหาปลายเตียง "อะนี้ลูกนิสาย่าให้หลานเป็นของขวัญ...อีก2วันข้างหน้าจะถึงวันเกิดของหลานย่าอยากให้สร้อยคอเส้นนี้เป็นของขวัญเอาใส่คอไว้นะลูก" สร้อยคอจี้รูปหัวใจเพชรสีชมพูรอบๆมีเพชรเม็ดเล็กๆล้อมรอบดูสวยสดุดตาบ่งบอกว่าช่างที่ทำพิถีพิถันในการทำเป็นอย่างมาก "ย่าสั่งให้เขาทำเป็นพิเศษจี้เพชรหัวใจสีชมพูที่นิสาชอบมันบ่งบอกว่านิสาคือดวงใจของทุกคนไม่ว่าหนูจะเจอเรื่องอะไร ก็ไม่ย่อถ้อต่ออุปสรรค์ เพชรเม็ดเล็กๆที่ล้อมรอบให้หนูคิดว่าเป็นผู้อ่อนน้อมมีสัมมาคารวะต่อผู้อื่น รูปหัวใจตรงกลางคือความยิ่งใหญ่ความเด็ดเดี่ยวนะลูก" นิสาก้มกราบที่ตักของคุณย่าและกอดท่านด้วยความรักสุดหัวใจ "ขอบคุณนะคะคุณย่า นิสาชอบมากเลยค่ะนิสาจะดูแลรักษาอย่างดี" "ถ้างั้นไปพักผ่อนเถอะย่าก็จะนอนแล้ว" "ราตรีสวัสดิ์นะคะคุณย่า" หลานสาวและคุณย่าสวมกอดกันอย่างอบอุ่นที่หัวใจ