คิณ ยืนมองกองกระถางดอกไม้ขนาดใหญ่ที่กองอยู่ข้างรถบรรทุกเล็กของร้าน รสริน ด้วยสีหน้าไม่เชื่อสายตาตัวเอง เขา คิณ วรโชติสกุล ผู้ที่ใช้ชีวิตอยู่ในห้องประชุมและงานเลี้ยงหรูหรา กำลังจะมายกกระถางต้นไม้สกปรกที่เต็มไปด้วยดิน!
คิณ: “คุณแน่ใจนะว่านี่คือการชดใช้? ไม่ใช่การแก้แค้น?”
รสริน: (กอดอก ยืนพิงเสาร้าน) “การชดใช้ค่ะ การชดใช้เวลาที่ฉันต้องเสียไปกับลูกค้าที่กำลังจะมาถึง และแรงงานที่ต้องใช้ในการขนย้าย คุณไม่ต้องห่วงค่ะ ฉันจะไม่หักค่าแรงคุณเลยแม้แต่บาทเดียว เพราะคุณทำงานผิดพลาดตั้งแต่เริ่มแล้ว”
คิณ: (ขมวดคิ้วแน่น) “ผมจะจ่ายเงินเพิ่มให้เป็นสิบเท่าของค่าเสียหาย แค่ปล่อยผมไปซะ”
รสริน: “ปัญหาของคุณคือคุณคิดว่าทุกอย่างซื้อได้ด้วยเงิน แต่ฉันขายดอกไม้ ไม่ได้ขายตัวตน คิณ ถ้าคุณไม่เริ่มยกภายในสามวินาที ฉันจะโทรเรียกตำรวจเดี๋ยวนี้ คุณคิดว่าภาพทายาทวรโชติสกุลถูกตำรวจเชิญไปโรงพักจะดีต่อหน้าธุรกิจคุณแค่ไหนค
