ไม่นานนักเธอเห็นหญิงสาวสวมใส่ชุดบอดี้สูทแขนสายเดียว กางเกงขายาวแบรนด์เนมตั้งแต่หัวจรดเท้า “แพรไหม” เธอเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม แล้วก้าวเดินมาหาเธอ ในมือเรียวของเธอมีถุงกระดาษขนาดไม่ใหญ่ “หญิง กลับมาเร็วจัง ไหนบอกว่าจะไปดูแสงเหนือที่นอร์เวย์” แพรไหมเอ่ยถาม “ฉันไปแล้ว พอฉันได้ยินข่าวจากพี่เสือเราเลยรีบมาเลย เจ็บมากไหม” หญิงเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วงที่เห็นสายน้ำเกลือ และริมฝีปากฟกช้ำที่มุมปาก “เราไม่เป็นอะไรมากแล้ว” แพรไหมเอ่ยบอกเช่นนี้ และหันไปหาเสือที่ยืนอยู่ข้างๆ เตียงคนละฝั่งกับหญิง “ท่านรองบอกหญิงเหรอคะ” แพรไหมเอ่ยถาม “ใช่ หญิงเป็นเพื่อนของผม และเป็นเพื่อนของคุณ” เสือเอ่ยบอกเช่นนี้ “นี่ฉันซื้อพวกกุญแจหมีขาวมาให้เธอด้วย เห็นเธอชอบตุ๊กตาหมีขาวมาตั้งแต่เด็ก” หญิงเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม และส่งกุญแจพวงให้แพรไหม แพรไหมรับเอาไว้ “ขอบคุณนะ ไม่ต้องซื้อมาให้ก็ได้ เสียดายเงิน” แพรไหมเอ่ยบอกด้วยความเกรงใ

