บทที่ 30

1384 คำ

พ่อเลี้ยงภูตะวัน บทที่ 30 "ทำไมมันถึงเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นได้ ดูแลกันยังไง!" กำนันสิงห์ที่กำลังหาเสียงเพราะต้องเร่งทำคะแนน ต้องรีบกลับบ้านเมื่อได้รับรายงานว่าที่บ้านมีเรื่องทะเลาะวิวาทกัน "ก็คุณหนูน่ะสิคะ" "ไม่เอาค่ะป้า" วิกาเอามือกุมแก้มตัวเองไว้ ส่วนสายตามองตำหนิแม่บ้านที่กำลังจะฟ้องสามี "เราต้องพูดบ้างค่ะคุณวิกา ดูสภาพคุณวิกาสิคะ" "ทำไม! ยังอยากจะโดนอีกใช่ไหม" "ไพลิน!" คนเป็นพ่อหันมาตะคอกลูกสาว เพราะชักจะนิสัยเสียไปกันใหญ่แล้ว "หึ.. พ่อก็ไล่ไพลินออกจากบ้านไปสิคะ กล้าไหมล่ะ" วิกาปรายตามองไปดูสามี เหมือนขอร้องว่าอย่าเอาเรื่องเพื่อนของเธอเลย "ไม่ต้องมาตอแหล" และจังหวะนั้นพลอยไพลินก็เห็นสายตาที่วิกามองไปหาพ่อ "พลอยไพลินพ่อชักจะไม่ไหวกับเราแล้วนะ!" "พ่อกำนันคะ อย่าว่าให้ไพลินเลย วิกาขอโทษแทนไพลินก็ได้ค่ะ" แปะๆๆๆ อยู่ดีๆ พลอยไพลินก็ปรบมือเสียงดังขึ้นมา "ตีบทแตกจังเลยนะ​ แต่ก่อนทำไ

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม