ฉันนอนแนบหน้ากับที่นอนปล่อยให้น้ำตาสีใสไหลรินเหตุผลที่ไม่อยากขุดอดีตขึ้นมาเพราะมันจะทำให้รู้สึกนึกถึงแต่เรื่องราวแย่ ๆ ทั้งที่พยายามจะลืม แต่ช่างเถอะการลืมไม่ได้ช่วยให้แผลหายดีมีแต่จะต้องรักษามันให้หาย
ถึงอย่างนั่นก็ไม่ปฏิเสธหรอกว่าความรู้สึกที่มีต่อเขามันมากมาย แต่ความรักก็ส่วนความรัก ถ้าเขายังเป็นแบบนี้อยู่มันยากที่จะไปด้วยกันได้ ปากร้ายไม่สนใจความรู้สึกคนอื่นและยังเอาแต่ใจตัวเองภาพที่ฉันวิ่งหนีคนชุดดำหัวซุกหัวซุนยังจำติดตาอยู่เลยเขามันบ้ามาก!
“จะเอายังไงดี”
เพราะตอนนี้เขารู้เรื่องที่ฉันทรยศแล้วดังนั้นคงไม่สามารถลงมืออะไรได้อีกสิ่งที่น่าเป็นห่วงคือเรื่องครอบครัวพวกเขาไม่เกี่ยวอะไรด้วยเลย พอนึกได้อย่างนั้นฉันก็รีบเช็ดคราบน้ำตาออกจากใบหน้า และคิดหาวิธีที่จะช่วยครอบครัวของตัวเอง จนตอนนี้ยังไม่กล้าติดต่อพวกท่านไปเพราะกลัวว่าคนพวกนั้นจะแอบดักฟังหรือไม่ก็จับตามองบ้านของฉันอยู่
“แต่ถึงเวลา
