ทศกัณฐ์จำเป็นต้องใจแข็งเข้าไว้ เพราะงานที่เขาได้รับมอบหมายมันระดับประเทศ แถมมีชีวิตของเพื่อนร่วมชาติและพันธมิตรเป็นเดิมพัน เขาจะเห็นแก่เรื่องส่วนตัวไม่ได้ ชายหนุ่มก้าวเท้าลงเรือพร้อมกับส่งโทรศัพท์ให้ลูกน้องเก็บไว้
รามสูรโทรกลับมาอีกหลายสายก็ไม่มีสัญญาณ เพราะโทรศัพท์นั้นถูกปิดเครื่องไปแล้ว ..เขาก็เลยต้องกดไปหาใครบางคนที่สามารถจะหยุดยั้งเรื่องนี้ได้ ทั้งๆ ที่เขาไม่ติดต่อคนคนนี้มานานแล้ว
>>{"พ่อครับ"} พอปลายสายกดรับชายหนุ่มก็รีบพูด {"พ่อรู้เรื่องทศกัณฐ์หรือยังครับ"}
{"ทศกัณฐ์?"} พลเอกเรวทัตคิดว่าตัวเองฟังผิด
>>{"พ่ออย่าเพิ่งสงสัยอะไรเลย ฟังที่ผมถามแล้วก็ตอบมา..พ่อรู้เรื่องหน่วยรบพิเศษส่งทศกัณฐ์ไปเป็นแนวหน้าหรือยังครับ"}
{"พ่อรู้แล้ว"} เพราะก่อนที่จะส่งลูกชายของท่านพลเอกไป ต้องได้ปรึกษาทางพ่อก่อนอยู่แล้ว
>>{"พ่อก็ยอมส่งลูกชายของพ่อไปเสี่ยงงั้นหรือครับ?"}
{"ทางนั้นต้อง
