"เปิดทาง" พลเอกเรวทัตมาทันได้ยินสิ่งที่รามสูรพูด ท่านไม่คิดว่าลูกชายสองคนที่ไม่เคยรู้จักกันเลย จะมีความเป็นห่วงเป็นใยกันขนาดนี้ ท่านได้เซ็นต์อนุมัติให้ทศกัณฐ์ร่วมรบในครั้งนี้ ถ้าสั่งยกเลิกแผนการ มันอาจจะขัดต่อเจตนารมณ์ แต่ถ้ารามสูรสามารถหยุดทศกัณฐ์ได้นั่นมันก็อีกเรื่องหนึ่ง
รามสูรให้ลูกน้องจัดเตรียมเรือรออยู่แล้ว เพียงแต่เขาถูกขวางไม่ให้ลงเรือ
"ให้ฉันไปด้วยนะคะ" เอวาคิดว่าถ้าเธอตามไปคงจะช่วยพูดได้อีกแรง
"อย่าเลย รออยู่นี่ทั้งสองคน" ในขณะที่พูดเขาได้มองไปที่ภรรยาด้วย
"คุณรีบไปเถอะค่ะ เดี๋ยวตามไม่ทัน" สโรชาคิดว่าถ้าเธอขอไปด้วยกลัวว่ามันจะเป็นการถ่วงเวลามากกว่า
"ฝากบอสช่วยพาคุณทศกัณฐ์กลับมาให้ได้นะคะ" เอวาพูดฝากทั้งน้ำตา ใครเห็นก็อดสงสารไม่ได้ จนพุดตาลที่ยืนอยู่ใกล้เอื้อมมือมา ตบไหล่ของเธอเบาๆ
พอลงเรือได้รามสูรก็สั่งให้เรือออกจากท่า ความเร็วของเรือลำนี้แน่นอนว่ามันต้องเร็วกว่าเรือลำใหญ
