เจคอบ
หลังเลิกงาน 18:00 น.ผมเดินถือดอกไม้ช่อโตมาในบ้านหลังใหญ่ของผม
"อารมณ์ดีอะไร?"ลูกเสียงคุณหญิงประภัสสรแม่ของผมเอ่ยทัก
"วันนี้เป็นวันพิเศษครับ "ผมยิ้มวานให้กับแม่ก่อนจะมองขึ้นไปบนบ้านคฤหาสน์นั้นด้วยสายตาที่บ่งบอกว่าวันพิเศษนี้เหมาะกับใคร
"หนูแพรวเพิ่งจะขึ้นไปเมื่อกี้เอง"คุณแม่บอกกับผม
"ครับงั้นผมขอตัวนะครับ"
ผมเดินขึ้นไปอย่างมั่นใจไปยังห้องนอนของผมกับแพรวพราวผมค่อยๆเปิดประตูเข้าไปและมองเห็นหญิงสาวอันเป็นที่รักกำลังจะแจงที่นอนผืนใหม่แม้ว่าจะมีคนรับใช้แต่ว่าเธอก็ยังจะชอบทำเองเสมอ เธอที่ได้ยินเสียงเปิดประตูก็หันมายิ้มให้กับผมก่อนจะเอ่ยพูดขึ้นมาว่า
"กลับมาแล้วหรอคะเหนื่อยหรือเปล่า"เสียงหวานๆที่เป็นห่วงเป็นใยผมมันทำให้ผมหายเหนื่อยขึ้นมาทันที
"นิดหน่อยครับเห็นหน้าน้องแพรวแล้วหายเหนื่อยเลย"
ผมเดินไปจุฟที่แก้มของแพรวพราวทันที
"ให้น้องแพรวครับ"ผมยื่นช่อดอกกุหลาบสีแดงใหญ่สะพรั่งให้กับแพ
