แพรวพราว
วันนี้ฉันออกมาทานข้าวคนเดียวที่ข้างนอกเพราะเจคอบติดธุระด่วนแม้ว่าคนร่างโตจะอยากมาแค่ไหนก็ตาม ฉันมาร้านประจำของฉัน ฉันที่จอดรถหรูและลงจากรถพร้อมที่จะเดินเข้าไปข้างในก็บังเอิญชนกับใครบางคน
"อุ้ย!ขอโทษค่ะ"ฉันเอ่ยขอโทษทันที
"ขอโทษนะคะ"ผู้หญิงอีกคนกล่าวขอโทษ
หญิงสาวสองคนต่างพากันหันหน้ามามองกันและกันก่อนจะเรียกชื่อของกันและกัน
"คุณมิ้นท์"
"คุณแพรวพราว"
"คุณมิ้นท์ มาทำอะไรคะ"
"มาทานข้าวคะพอดีพักเที่ยงคะ คุณแพรวละค่ะ"
"เหมือนกันค่ะ คุณมิ้นท์มาคนเดียวหรอคะ?"
"ใช่ค่ะ"
"งั้นถ้าไม่เป็นการรบกวนทานข้าวด้วยกันไหมค่ะ"
"ค่ะ"
ผู้หญิงสองคนนั่งกินข้าวด้วยกันหารู้ไม่ว่าตัวเองถูกจับจ้องมองด้วยสายตาของใครบางคน
"งั้นฉันไปทำงานก่อนนะคะ"มิ้นท์บอกกับฉันน้ำเสียงเป็นกันเอง
"ค่ะแล้วเจอกันนะคะ"
"เช่นกันค่ะ"
หลังจากที่มิ้นท์เดินไปที่รถและขับรถออกไปฉันก็กำลังจะเดินไปที่รถก่อนจะมีเด็กผู้ชายวิ่งมา
