เจคอบ
วันนี้ผมนัดภรรยาตัวน้อยกินข้าวเที่ยงด้วยกัน วันนี้ผมตั้งใจจะพาแพรวพราวไปร้านแถบชานเมือง ใกล้ถึงเวลาแล้วผมเลยโทรหาเธอ
(น้องแพรวถึงไหนแล้ว)
"แพรวแวะซื้อของฝากให้พนักงานก่อนคะ"
(โอเคครับ รีบมานะ พี่คิดถึง)
"ค่ะเดี๋ยวแพรวจะรีบไปค่ะ"
หลังจากวางสายกับแพรวพราวแล้วผมก็มองดอกกุหลาบสีแดงในมือพร้อมนั่งรอเจ้าของกุหลาบที่จะมาถึงในไม่ช้า
แพรวพราว
วันนี้ฉันกำลังจะไปบริษัทเจคอบตั้งใจไปกินข้าวเที่ยงกันไม่นานนักเจคอบก็โทรเข้ามาหาฉัน
ฉันที่แวะซื้อขนมไปฝากพนักงานในบริษัทเจคอบใกล้ไปแถวบริษัทฉันเดินหิ้วขนมเต็มไม้เต็มมือก่อนจะถึงตัวรถจู่ๆก็มีมือหนาปิดปากฉันพร้อมฉุดฉันขึ้นรถ ขนมที่ฉันถือกระจัดกระจายเต็มพื้นไปหมด แต่ก่อนที่ฉันจะตะโกนเรียกให้คนช่วย สติของฉันก็เริ่มเลือนลางและค่อยๆดับวูบไป
เวลาผ่านไป
ฉันค่อยลืมตาตื่นขึ้นมาก่อนจะพบว่าตัวเองถผุกมัดบนเก้าอี้ใหญ่กลางห้อง ฉันมองไปรอบๆมันมืดจนฉันเริ่มกลัว
