ข้าวปั้นสังเกตว่าเวกัสยืนคุยกับบอดีการ์ดสองคนนั้นอยู่อย่างนั้นไม่ยอมเดินมาหาเสียที แถมยังหันมามองที่เธอและเกื้อกูลเป็นระยะอีก
สองคนนั้นต้องรายงานเจ้านายตนเองเกี่ยวกับเธอแน่ๆ
“ผู้ชายสองคนนั้นเป็นคนของสามีคุณปั้นเหรอครับ ผมนึกว่าเขาเป็นลูกค้าซะอีก”
เกื้อกูลหันมาถามหลังสังเกตเห็นท่าทีระหว่างสามีกับผู้ชายสองคนหน้าร้าน แหงล่ะ บอดีการ์ดของเขาแต่งตัวดีเกินกว่าจะมองว่าเป็นเพียงคนเฝ้าสังเกตการณ์
“ค่ะ” ตอบอะไรไม่ได้มากไปกว่านั้น จึงได้แต่ส่งยิ้มเจื่อนๆ ให้ไป
“คงจะหวงคุณปั้นมาก เลยส่งคนมาคอยดูแล”
คนตัวเล็กไม่ได้พูดอะไรต่อ และไม่คิดจะเดินเข้าไปรับสามีอย่างที่ควรจะทำ กระทั่งเวกัสพยักหน้าให้ลูกน้องของตนเอง จากนั้นจึงเดินเข้ามาหาภรรยาที่นั่งอยู่กับลูกค้าชายบริเวณเคาน์เตอร์ไม้ บรรยากาศความอึดอัดไม่ทราบที่มาก็เกิดขึ้นจางๆ
แขนแข็งแรงของสามีหนุ่มสอดมือเข้าไปโอบเอวคอดจากด้านหลัง ถือวิสาสะหอมแก้มนวลของข
