หลังจากไก่เข้าปากไปสามชิ้น อาการโมโหของข้าวปั้นก็เหมือนจะดีขึ้น สามีหนุ่มก้มหน้าก้มตาเลาะกระดูกไก่ยิ้มๆ ลอบมองหน้าภรรยาเป็นระยะไปด้วย
เขาบอกแล้วว่าเธอโมโหหิว โกรธเขาก็ส่วนหนึ่ง แต่อาการหิวน่าจะเป็นปัจจัยหลัก
ได้แต่คิดแต่ไม่กล้าพูดออกมา เพราะกลัวว่าเมียจะด่าอีกรอบ
เนื้อไก่ส่วนน่องที่ถูกเลาะกระดูกจนเกลี้ยงถูกวางลงบนจานเปล่าทางฝั่งขวามือของคนตัวเล็ก สะดวกในการใช้ส้อมจิ้มไปวางบนจานส่วนตัวเวลาจะกินต่อทันที เขาทำแบบนี้ให้เธอมาตลอดหกปี ถึงแม้ช่วงสามปีให้หลังเขาไม่มีเวลาดูแลแบบนี้บ่อยๆ ก็ตามเพราะต้องบินไปต่างประเทศมากขึ้น
ตั้งแต่มีลูก เวกัสรู้สึกว่าตนเองหาเงินเท่าไหร่ก็ไม่พอ งานสีเทาที่ลงทุนอยู่เขาเองก็รู้ดีว่ามีเวลานับถอยหลังวางมือ แต่ตอนนี้ยังทำไม่ได้
เขาควรจะบอกให้ภรรยาตรงหน้าสบายใจหรือเปล่า เผื่อสถานการณ์ระหว่างข้าวปั้นและเขาจะดีขึ้น
“เบ้บ...”
“คะ?”
มาเฟียหนุ่มลอบยิ้มกับปฏิกิริยาขานรับ
