“พี่ไปรับยามาแล้วกลับบ้านเรานะ”
“ไม่ค่ะครีมไม่อยากอยู่กับพี่เซบแล้ว” เวลาเขามักจะขาดสติแบบนี้ทุกครั้ง เธอเองก็ยังไม่ชินกับนิสัยของเขาและไม่ชอบเวลาที่เขาเป็นแบบนี้
“น้องครีม”
“พี่เซบเป็นอะไรคะ”
“พี่ต้องถามน้องครีมมากว่าทำไมถึงส่งใบหย่ามาให้พี่”
“ใบหย่า?” เธอส่งไปตอนไหนมาถึงกรุงเทพเมื่อวานก็ยังไม่มีทำอะไรแบบนั้นเลย มัวแต่ยุ่งๆ เรื่องการตรวจดีเอ็นเอและพูดคุยปรับความเข้าใจกับคนในครอบครัว
“ก็น้องครีมส่งมาให้พี่พร้อมกับเซ็นชื่อมาแล้ว ฮึก เราไม่รักกันตั้งแต่ตอนไหน” เขาร้องไห้ออกมากลางโรงพยาบาลทำให้ผู้คนเริ่มหันมาสนใจ
คณิสราจึงพาเขาออกมาจากตรงนั้นหาที่เงียบๆ คุยกันเธอจะส่งใบหย่าไปให้เขาทำไมกัน
“น้องครีมไม่ได้ส่งไปค่ะพี่เซบจำลายมือไม่ได้เหรอคะ”
นั้นสิเขามัวแต่น้อยใจไม่ได้ดูให้ดีๆ และฉีกมันทิ้งไปแล้วต้องเป็นฝีมือแม่เขาแน่ๆ แกล้งเขาแรงเกินไปแล้วไคโรเช็ดน้ำตาออก
“เรามีอะไรกับมันจริงๆ มั้ย โอ
