ตอนที่ 30 กราบลา

1171 คำ

“แม่จ๋าวันนี้ครีมมาลาแม่จ้ะ ขอบคุณมากนะจ๊ะที่เลี้ยงดูครีมมาจนโต” เธอเดินทางมาเยี่ยมแม่นั่งรถหลายชั่วโมงกว่าจะเดินทางมาถึง “มึงมาทำอะไร” “ถึงครีมจะไม่ใช่ลูกของแม่ แต่แม่ก็เลี้ยงครีมมาจนโต” ถึงแม่จะเลี้ยงมาแบบลำบากก็ตาม ยังไงเขาก็คือคนมีบุญคุณกับเธอ “มึงรู้แล้วเหรอ?” ดีที่มันรู้แล้วจะได้ไม่ต้องมาลำบากอีก ต่อจากนี้ไปมันจะได้กลายเป็นลูกคุณหนูมีชาติตระกูล อดีตที่ผ่านมาแล้วอ้อยใจก็ผิดส่วนหนึ่งที่ไปแย่งเสกสรรมา เวรกรรมก็ได้ทำงานแล้ว “จ้ะครีมเจอแม่แล้ว” “แล้วไอ้แสงละ” อ้อยใจไม่รู้ข่าวคราวของลูกชายคนเล็กเลยว่าไปตกระกำลำบากที่ไหนบ้าง คณิสราได้ดีไปแล้วในอนาคตคลังแสงก็ไม่ต้องลำบากแล้ว “คลังแสงไปทำงานกับคุณเซบจ้ะ ตอนนี้อยู่ฮ่องกงเดี๋ยวก็กลับมา” “มึงต้องตอบแทนบุญคุณกูถือว่าขอร้อง” “แม่พูดมาได้เลยจ้ะ” “ดูแลคลังแสงแทนกูได้มั้ย” ถึงจะเป็นแม่ที่ไม่ได้เรื่องแต่ก็รักลูกไม่น้อยเคียงฟ้าได้ดีไปแล้ว ห่ว

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม