เช้าวันต่อมา...
7 โมงกว่าแล้วน้ำขิงก็ยังไม่เห็นเจ้านายหนุ่มออกมาจากห้องนอน จึงชะโงกหน้าไปมองประตูห้องอย่างลังเลใจ
"ทำไมยังไม่ตื่นนะ เมื่อคืนก็นอนเร็วนี่นา" น้ำขิงพูดกับตัวเองเบา ๆ
ก๊อก ก๊อก~
จนในที่สุดน้ำขิงก็ทนไม่ไหว เดินไปเคาะประตูห้องนอนของอีกคน เพราะประชุมตอน 9 โมง นี่ยังไม่ตื่นมาเตรียมตัวเลย แต่เคาะแล้วก็ยังเงียบ เธอจึงค่อย ๆ เปิดประตูเข้าไป และก็ต้องเท้าเอวมอง เมื่อเห็นเจ้านายหนุ่มยังนอนหลับตาพริ้มอยู่ใต้ผ้าห่มหนา เธอจึงเดินไปเปิดม่านออกเพื่อให้แสงแดดสาดส่องเข้ามา
"คุณไมเคิลคะ ตื่นได้แล้วค่ะ สายมากแล้วนะคะ" น้ำขิงเรียกคนที่ยังนอนหลับอยู่ออกไป
"อืมมม ขออีก 5 นาทีนะครับ มัม" ไมเคิลพูดขึ้นพร้อมกับเอาผ้าห่มปิดหน้า แถมยังหันหลังให้แสงแดดอีกต่างหาก
"ไม่ได้ค่ะ ตื่นเดี๋ยวนี้เลย เดี๋ยวไปประชุมไม่ทันนะคะ" น้ำขิงพูดขึ้น แต่ไร้เสียงตอบกลับ เธอจึงต้องเข้าไปใกล้ ๆ และดึงผ้าห่มออก แต่อีกคนก็
