กฎเหล็กของเด็กดื้อ

1673 คำ

@ 2 สัปดาห์ต่อมา ลานจอดรถใต้ตึกคณะวิศวกรรมศาสตร์ รถยนต์คันหรูดุดันเบรกกะทันหันหน้าทางขึ้นตึก ประตูฝั่งคนนั่งถูกเปิดออกพร้อมกับร่างเล็กในชุดนักศึกษาที่ก้าวลงมาด้วยท่าทางกะเผลกเล็กน้อย ใบหน้าหวานงอง้ำราวกับเพิ่งไปกินรังแตนมาแต่เช้า “ขนม! เดี๋ยวสิครับ คุยกับเฮียให้รู้เรื่องก่อน” ธาม ดับเครื่องรถแล้วรีบกระโดดลงมาคว้าข้อมือเล็กไว้ทันควัน “ไม่คุย! เมื่อคืนเฮียรังแกหนู!” ขนมสะบัดหน้าหนี แต่อีกฝ่ายกลับรวบเอวบางเข้าหาตัวจนแผ่นหลังพิงกับประตูรถ “รังแกที่ไหน เขาเรียกว่าทบทวนบทเรียนครับ” ธามยิ้มเจ้าเล่ห์ แววตาคมกริบจ้องมองริมฝีปากบวมเจ่อของคนตรงหน้าอย่างภาคภูมิใจ “แล้วดูสิ... เมื่อเช้าใครกันที่กอดคอเฮียแน่นไม่ยอมให้ไปอาบน้ำ? เมียอ้อนขนาดนั้น ถ้าผัวไม่จัดหนักๆ มันได้เหรอครับ” “ไอ้เฮียบ้า! หยุดพูดเดี๋ยวนี้เลยนะ!” ขนมรีบเอาฝ่ามือปิดปากหนาไว้ หน้าแดงแปร๊ดจนถึงใบหู "หนูไม่ใช่เมียเฮีย บอกกี่ครั้งแล

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม