บทที่ 1 ภรรยาสิงหราช 1

บทที่ 1 ภรรยาสิงหราช **** หกเดือนก่อนหน้านี้ Black swan Nightclub ชั้นล่างของคลับถูกจัดไว้เพื่อเป็นสถานที่สำหรับสายแดนซ์ แสงไฟหลากหลายสีสาดทั่วทำเอามึนหัวได้โดยไม่ต้องพึ่งฤทธิ์แอลกอฮอล์ ถัดไปไม่ไกลมานักบนโต๊ะสี่เหลี่ยมสีดำด้านรอบข้างคือกลุ่มของหญิงสาวสามคนกับชายอีกหนึ่งคนกำลังยืนท้าเพื่อนด้วยความสนุกสนาน "วู้ววววว ดื่มเลยๆ" ภาพตรงนั้นดึงดูดสายตาโต๊ะรอบข้างให้หันมาสนใจกันเป็นตาเดียว หญิงสาวหน้าตาน่ารักผมสีดำสนิทยาวกลางหลังดัดลอนตรงปลาย ดวงตากลมโต นัยน์ตาสีน้ำตาล จมูกคมเป็นสัน ใบหน้าสวย ริมฝีปากกระจับเธอกำลังยกเหล้าขึ้นกระดกต่อกันหลายๆแก้ว ด้านใต้ของแก้วช็อตมีเงินแบงก์พันวางอยู่ คนตัวเล็กดื่มมันติดกันโดยไม่ลังเล มือเรียวบางยกดื่มแล้ววางติดต่อกันอยู่หลายครั้งก่อนจะไปหยุดที่แก้วสุดท้าย สร้างความพอใจกับคนที่เห็นต่างพากันปรบมือให้กำลังใจอย่างล้นหลาม หญิงสาวหยิบเงินขึ้นมาจำนวนมาก มองดูแล้วใบหน้าสวยยิ้มหวานออกมา เธอท้าดวลกับเพื่อนชนะสีหน้าของผู้แพ้จึงดูไม่ดีเท่าไหร่ ชายหนุ่มหัวเสียแล้วนั่งลงอย่างเคยมืออีกข้างก็หยิบแก้วตัวเองขึ้นดื่มระบายลมหายใจออกเฮือกใหญ่ "แพ้กูครั้งที่ล้านแล้ว ทำไมไม่เคยจำ" ปากพูดแต่มือเรียวใช้เงินก้อนโตตบแก้มเพื่อนเบาๆ "ตินก็รู้ว่าอลินดื่มเก่งแค่ไหน" เป็นเพื่อนผู้หญิงอย่าง อาย เอ่ยขึ้นหลังจากนั่งดูเหตุการณ์มาแต่เริ่มแม้จะนิสัยต่างกัน ทั้งหมดเป็นเพื่อนกันมานานตั้งแต่สมัยมัธยมปลายชายหนุ่มดูอารมณ์เสียจนแสดงท่าทีออกชัดเจน อลิน เห็นเพื่อนอารมณ์ไม่ดีเธอก็นั่งลงด้านข้าง "บางทีเอาเงินพวกนี้ไปจ้างสาวมานั่งข้าง ยังดีกว่าเอามาท้ากูนะ" "กูไม่เข้าใจ ทั้งที่มึงก็ลูกข้าราชการแต่ทำไมดื่มเก่งจังวะ" ตินพูดขึ้นแต่ไม่วายจะยกแก้วขึ้นดื่มตามมาติดๆ ไม่ใช่ครั้งแรกสักหน่อยที่เขาท้าดวลเธอแต่คนอย่างอลินดาไม่เคยเมาเลยสักครั้งดื่มกันหนักขนาดไหนเธอคือคนที่สามารถลุกขึ้นยืนได้ตรงกว่าเพื่อน "ไอ้ติน ทำใจเถอะ" กลายเป็นเพื่อนอย่าง อิน พูดปลอบใจเขาแม้จะปิดปากเงียบอยู่นานพอถึงคราวอยากพูดบ้างเธอเลยไม่รอช้า ตินที่อยากเอาชนะเพื่อนเขาไม่เคยละความพยายามเลยสักรอบ พอมีโอกาสได้ดื่มด้วยกันเขาจะเป็นคนเอ่ยท้าเพื่อนตลอด "กูว่าพวกมึงเมามากแล้ว กลับกันเถอะ" อลินเอ่ยชวนเพื่อนเมื่อเธอเริ่มเบื่อที่นี่แล้วสิ "เออกลับก็กลับ เบื่อแล้วเหมือนกัน" ในขณะเดียวกัน.. ทุกคืนวันศุกร์เจ้าของไนต์คลับมักจะเข้ามาตรวจงานอยู่บ่อยๆแต่ด้วยความที่มีสาขาอยู่หลายแห่งหลายประเทศในเอเชีย สิงหราชจึงเลือกมาประจำที่ร้านย่านการค้า ใจกลางเมืองหลวง และเขาก็ชอบมานั่งดื่มกับเพื่อนเป็นประจำ แต่วันนี้ต่างออกไปจากทุกวันเพราะคนที่เข้าร้านพร้อมเขาคือ เสือ น้องชายแท้ๆเพียงคนเดียวแถมความสนิทสนมกันทำให้สรรพนามเรียกอีกฝ่ายต่างจากคู่พี่น้องคนอื่น "ทำไมคนเยอะ" ชายหนุ่มร่างกำยำถามไถ่น้องชายพร้อมกับรินเหล้าชั้นเลิศลงแก้วช้าๆ เพราะห้องที่พวกเขานั่งอยู่สามารถมองลงไปด้านล่างได้ทั่วทุกมุมถึงอย่างนั้นข้างล่างจะไม่มีทางรู้เลยว่ามีใครมองอยู่หรือเปล่า ห้องแห่งนี้มีกระจกดำสนิทคล้ายกับว่ากำลังละเมิดสิทธิส่วนบุคคลอยู่ แต่จุดประสงค์หลักของมันคือเอาไว้ตรวจการความเรียบร้อย แม้จะคัดคนเข้าด้วยระบบรักษาความปลอดภัยที่แน่นหนาแต่บ่อยครั้งก็เกิดการทะเลาะวิวาทจนบาดเจ็บนักต่อนัก แต่ใครคือคนที่รับผิดชอบเรื่องนี้ละก็เจ้าของร้านอย่างเขาไง สิงหราชนั่งดื่มอย่างสบายใจ แน่นอนว่าเขาตั้งหน้าตั้งตามาที่นี่หลังเลิกงานก็เพราะอยากผ่อนคลายร่างสูงลุกขึ้นเดินไปใกล้กับหน้าต่างที่เป็นกระจกมากขึ้น สายตาคมคายหยุดสังเกตที่โต๊ะของคนกลุ่มหนึ่ง "ก็ปกติแล้ว วันศุกร์แบบนี้คนก็มาผ่อนคลายกัน" "ไอ้เชี้x ดื่มเก่งจังว่ะ" สิงหาอุทานด้วยคำหยาบคายประหลาดใจกับภาพของผู้หญิงตัวเล็กที่ยกแก้วเหล้ากระดกเข้าปากอย่างไม่เกรงใจใคร ช่างมีเสน่ห์ชวนหลงใหลไม่น้อย เสือนั่งอยู่ด้านหลังก็ต้องรีบขยับตัวเมื่อได้ยินพี่ชายพูดถึงเรื่องคนอื่นอยู่ สองพี่น้องยืนเคียงข้างกันพร้อมมองลงไปด้านล่าง "ชอบเหรอมึง" เห็นพี่ชายยืนดูอยู่นานก็เอ่ยวาจาถามไม่ใช่ว่าคนอย่างสิงหราชจะสนใจใครได้ง่ายๆ แม้จะมองเห็นร่างเธอจากที่สูงอยู่ไกลกันหลายเมตร แต่เขาไม่อาจเคลื่อนสายตาหนีจากเธอได้เลยความพึงพอใจทำสิงหายิ้มมุมปาก จะรออะไรล่ะในเมื่อสนใจในตัวเธอ ก็แค่สืบหาประวัติและเข้าหาโดยไม่ลังเล เพราะอะไรน่ะเหรอก็ต้องการจะแต่งงานกับเธอไง "กูรู้แล้ว ว่าใครเหมาะจะเป็นลูกสะใภ้แม่" "จริงจัง แต่มึงไม่เคยรู้จักเธอเลยนะเว้ย" เสือยังไม่เห็นด้วยกับความคิดเขาตอนนี้ แม้จะรู้ดีว่าแม่หาผู้หญิงมาให้พี่ชายแทบไม่ซ้ำหน้า เพราะอยากเห็นลูกตัวเองแต่งงานจนใจจะขาด สิงหาจึงโดนรบเร้าจากมารดาเรื่อยมาเขาเกินจะต้านทานไหว เลยมองหาผู้หญิงที่คิดว่าจะมาต่อกรกับแม่เขาได้ "เออ ก็แค่สืบหาประวัติไม่เห็นยากตรงไหน" สิงหราชจ้องผู้หญิงคนนั้นอยู่นานสองนานจนเห็นเธอกับกลุ่มเพื่อนเดินออกจากร้าน เห็นว่าเป็นช่วงเวลาที่ดีเพื่อจะเข้าไปทำความรู้จักเธอ เขาก็ขอตัวออกมาสักพักทำน้องชายที่นั่งอยู่ด้วยมึนงง