“ส่วนความสุขของว่านก็คือการได้อยู่กับคุณ ได้เห็นรอยยิ้มของคุณ และได้ร่วมทุกข์ร่วมสุขกับคุณ สัญญาได้ไหมคะว่าคุณจะอยู่กับว่านตลอดไป จะไม่ทิ้งว่านไปไหน” ว่าที่คุณแม่ออดอ้อนสามีอย่างน่ารักน่าชัง พลางไล้ข้างแก้มสากเบาๆ
“สัญญาจ้ะ ว่าผมจะอยู่กับคุณ อยู่เพื่อรักและดูแลคุณกับลูกของเราตลอดไป” เจ้าพ่อหนุ่มเอ่ยออกมาอย่างแน่วแน่ขณะจ้องหน้าภรรยาไม่คลาดคลา
“เราสองคนจะอยู่ด้วยกัน เพื่อดูแลความรักของเราตลอดไปนะคะ” กล่าวจบวาเนสซ่าก็มองสามีตาแป๋วเพื่อรอฟังคำตอบอย่างใจจดใจจ่อ เมื่อเขาพยักหน้าพร้อมด้วยรอยยิ้มกว้าง เธอก็ก้มลงหอมซีกแก้มสากเบาๆ อย่างให้รางวัล
“จูบด้วยไม่ได้เหรอทูนหัว ผัวอยากรักเมียจนจะลงแดงตายอยู่แล้ว” คนป่วยเริ่มเรียกร้อง คำพูดโจ๋งครึ่มทำให้ใบหน้าแฉล้มซับสีเลือดในทันตา
“แน้…คนลามก ได้คืบจะเอาศอก” สาวแสบต่อว่าอย่างไม่จริงจังนัก
“แค่จูบรับขวัญ คุณก็ให้สามีไม่ได้เหรอทูนหัว” ปีเตอร์พ้อเบ
