ปลายฝนต้นหนาวที่เชียงใหม่ สายหมอกบาง ๆ ปกคลุมยอดไม้บนดอย ลมเหนือพัดอากาศเย็นเยียบเข้ามาในห้องกระจกกว้างของบ้านพักตระกูลวิรงคพิทักษ์ แสงเช้าในเชียงใหม่แตกต่างจากแสงเช้ากรุงเทพ มันทั้งสว่างและสงบ แต่ความสงบนี้ไม่ได้แปลว่ามันเยียวยาหัวใจใครได้เสมอไป
คุณโปรด ในเช้าวันนี้ ใส่เสื้อเชิ้ตสีเทาอ่อน ตัวติดร่างเนี้ยบ เขานั่งอยู่ตรงระเบียงไม้ของห้องทำงานบนชั้นสอง บ้านที่ตั้งอยู่กลางสวนและริมธารในภูเขาเงียบกริบจนได้ยินเสียงนกกางเขนร้องแว่วมาแต่ไกล
นิ้วมือเขาหมุนแก้วกาแฟเอสเพรสโซที่กลิ่นหอมจัดจ้าน พยายามใช้คาเฟอีนปลุกตัวเองจากความง่วงที่ไม่ได้เกิดจากการอดนอน แต่เป็นความอ่อนล้าลึก ๆ ที่เกาะกินหัวใจ
ตลอดหนึ่งเดือนที่ผ่านมา เขากลับขึ้นเชียงใหม่แทบจะไม่ยอมลงกรุงเทพ อีกเลย หลังจบงานเลี้ยงวันเกิดคุณหญิงรวิสรา เหมือนเขาต้องการหลีกหนีความจริงบางอย่างให้ห่างที่สุด
แต่ถึงเขาจะหนีมาที่เชียงใหม่ สื่อก็ไม่ปล่อยเ
