เชียงใหม่เช้านั้น อากาศเย็นจัดจนไอน้ำลอยฟุ้งเหนือผิวถนน แสงอาทิตย์ทาบยอดดอยสีเขียวเป็นริ้วทอง ไลลามองภาพเมืองจากระเบียงบ้านด้วยหัวใจที่ยังไม่ค่อยเชื่อว่าตัวเองกำลังมีความสุข อย่างแท้จริง
งานแต่งงานของเธอกับคุณโปรด จัดขึ้นเมื่อหนึ่งเดือนก่อน เป็นงานเล็ก ๆ ที่มีแค่ครอบครัวสองฝั่งและเพื่อนสนิทไม่กี่คน ภาพที่เธอจำติดตาไม่ลืม คือคุณโปรดในสูทสีเทาเข้ม ใส่แว่นตาเรียบหรู ดวงตาสีเข้มของเขามองเธอขณะเดินเข้ามาหาเขาตรงกลางลานสวนหลังบ้าน
ตอนนี้หนึ่งเดือนผ่านไป ไลลากับปุณณ์ย้ายมาอยู่เชียงใหม่ถาวรแล้ว บ้านของพวกเขายังเป็นบ้านเดิมของคุณโปรด บนเนินที่มองเห็นภูเขาและลำธาร เสียงน้ำไหลจากธารเล็ก ๆ ข้างบ้านยังคงดังเหมือนเดิม ราวกับไม่มีอะไรเปลี่ยนไปเลย นอกจากหัวใจของคนสองคนที่เคยบอบช้ำ แต่วันนี้กลับอบอุ่นเหลือเกิน
“ปุณณ์จะเข้าเนอร์สเซอรี่เทอมหน้าแล้วนะครับปะป๊า!”
เสียงปุณณ์ดังลอดเข้ามาจากในบ้าน ไลลาหันไปมอ
