เสียงสายฝนบางเบายังโปรยลงมาเป็นม่านน้ำที่ขับแสงเช้าให้ฟ้าแลดูขาวหม่น ราวกับผ้าแพรโปร่งที่ห่อหุ้มบ้านหลังใหญ่ไว้ด้วยความลับนับพัน ความเงียบสงัดในโถงกว้างทำให้เสียงฝนกระทบกระจกฟังชัดยิ่งกว่าทุกวัน เหมือนโลกกำลังกลั้นหายใจเพื่อรอการเปิดโปงครั้งสุดท้าย
เวลาผ่านไปหนึ่งเดือนแล้ว หลังจากความจริงทั้งหมดถูกฉีกออกจากซอกมุมของมัน กระจายเหมือนละอองฝนที่ไม่มีทางเก็บกลับคืน
ทุกคนในตระกูลรู้แล้วว่า ใครคือคนอยู่เบื้องหลังเรื่องราวทั้งหมด ทุกคนรู้แล้วว่าไม่มีเรื่องบังเอิญใดในบ้านหลังนี้ มีแต่การเดินหมากที่ถูกจัดวางอย่างแยบยลโดยผู้หญิงเพียงคนเดียว ภัทรา วิรงคพิทักษ์ แต่คนที่รู้ก่อนใคร คือผู้หญิงที่ยืนอยู่สูงที่สุดบนกระดานนี้มาตลอดคุณหญิงวรรณา
เธอรู้ตั้งแต่เจ้าขากลับเข้ามาในวงจรของหลานชายทั้งสี่ เพราะเธอเป็นคนเลี้ยงมัณฑนาและภัทรามาด้วยตัวเอง เธอรู้จักวิธีที่แต่ละคนวางเกม รู้จักแม้กระทั่งจังหวะหายใจของใครท
