เสียงฝนโรยเม็ดบางเบาเคลียอยู่ตามใบไม้ที่เอนเอนอยู่ริมระเบียง แสงไฟสีอำพันสะท้อนละอองฝนที่เกาะพราวบนกระจกหน้าต่าง ห้องโถงใหญ่ที่เงียบเกินไป ทำให้ทุกเสียงก้องในหัว ภัทรา วิรงคพิทักษ์
ผู้หญิงที่ยืนอยู่หน้ากระจกนั้น มีใบหน้าเรียบเฉย สง่างาม ใบหน้าเดียวกันที่ใคร ๆ ต่างพากันชื่นชมว่าเป็น คุณแม่เล็กผู้แสนสุขุมและใจดี ของตระกูลวิรงคพิทักษ์ แต่ในดวงตาคู่นั้น ที่ทอดมองเงาตัวเองอยู่เงียบ ๆ กลับเต็มไปด้วยความเหน็บหนาว และความรู้สึกที่แม้แต่ตัวเองก็ไม่กล้าสารภาพ ไม่มีใครรู้เลยว่า ทุกเรื่องที่ทำให้บ้านหลังนี้แตกสลาย จนทุกเสียงหัวเราะกลายเป็นเสียงร้องไห้ ล้วนเริ่มต้นจากเธอเอง
ความจริงทั้งหมด เริ่มขึ้นเมื่อกว่า 10 ปีก่อน ในเมืองหนาวที่อเมริกา ที่ซึ่งภัทราได้รู้ความลับของ ธาวิน หลานชายคนโตของตระกูล คืนหนึ่ง ขณะที่หิมะโปรยบาง ๆ ลงมาจากฟ้า เธอเห็นเขาเดินเคียงผู้หญิงคนหนึ่ง มือของเขากุมมือหล่อนแน่น รอยยิ้มท
