ห้องรับแขกกว้างใหญ่ของคฤหาสน์เงียบสงัด ไลลานั่งอยู่บนโซฟา โอบอุ้มกล่องของขวัญที่เพิ่งเปิดออกบางส่วนด้วยมือเรียวระหง สายตาเธอไล่มองข้าวของหรูหราเหล่านั้นทีละชิ้น
ในนามของ สะใภ้ตระกูล แต่ลึกลงไปกว่านั้น กลับไม่อาจกลบความว่างเปล่าในใจได้เลย ไลลายิ้มบาง ๆ พลางวางกล่องผ้าไหมที่ห่อเครื่องประดับ ชุดเครื่องเม็ดประจำตระกูลที่คุณหญิงวรรณามอบให้ ชุดที่มีแหวนตระกูลฝังเพชรน้ำงามประดับอยู่ตรงกลาง
ไลลาลูบแหวนเบา ๆ ราวกับสัมผัสได้ถึงความหนักอึ้งที่ซ่อนอยู่ในคำพูดนั้น วันแต่งงานของเธอ ไม่มีแม้แต่เงาของคุณหญิงวรรณา แม่ใหญ่ปรียดาก็ไม่ได้ปรากฏตัว เช่นเดียวกับอาสะใภ้มัณฑนา
มีเพียงอาธนดลและแม่เล็กภัทราที่มาร่วมพิธีในนามผู้ใหญ่ฝั่งเจ้าบ่าวเท่านั้น ตอนนั้นคุณโปรดบอกครอบครัวของเธอว่า...
คุณหญิงวรรณาเดินทางไปต่างประเทศกับกลุ่มสหายเก่า ทริปที่วางแผนไว้นานแล้ว และไม่มีทางเลื่อนออกเพื่อ งานกระทันหัน ของหลานชายได้
