“เย้... ถึงแล้ว” เดลล่ารีบขนสัมภาระลงจากรถด้วยความตื่นเต้นดีใจเป็นที่สุด
แสนดีอมยิ้มบางๆ “ทำเหมือนพึ่งเคยเห็นทะเลครั้งแรกเลยนะเดลล่า”
“ถึงจะไม่ใช่ครั้งแรก แต่มันก็นานมากแล้วนะที่ฉันไม่ได้ยินเสียงคลื่นทะเลน่ะ คอยดูเถอะจะเล่นน้ำให้ฉ่ำปอดเลย”
เดลล่ายังคงตื่นเต้นไม่เลิก แต่สักพักก็ต้องเอ่ยถามเพราะเห็นท่าทางของแสนดีเงียบหงอยผิดปกติ
“แล้วเธอน่ะ ทำไมยังทำหน้าเศร้าแบบนั้นอยู่อีกล่ะ ไหนว่าอยากมาพักที่นี่ไง”
แสนดีฝืนยิ้ม รู้สึกคล้ายกับไม่ได้เอาหัวใจมาด้วย “เปล่านี่ ฉันหน้าเศร้าตรงไหนกัน ดีใจมากต่างหาก”
“เหรอยะ คนดีใจที่ได้มาเที่ยวทะเลเขาทำหน้าตากันแบบหล่อนเหรอยะ แม่แซนดี้คนงาม”
“เดลล่าน่ะ อย่าจับผิดฉันสิ เราเข้าไปเช็คอินกันเถอะ”
แสนดีตัดบทด้วยการดึงแขนเพื่อนให้เดินเข้าไปภายในโรงแรมแห่งเดียวภายในเกาะอะนาฟี
“โห ไหนว่าที่นี่ไม่ค่อยมีคนมาไง เยอะไปหมดเลย นี่เรามากันช่วง ฮอลิเดย์หรือเปล่า” เดลล่
