ตั้งแต่เช้าธรรศชวินเรียกปิ่นมุกเข้าห้องประชุมถึงสองรอบโดยไม่มีเหตุผลเร่งด่วน ให้ไปตรวจเช็กไฟล์พรีเซนต์ที่ฝ่ายกราฟิกทำ ขอร่างอีเมลส่งลูกค้าทั้งที่เขาไม่เคยให้ใครร่างแทน และตอนสายเขาเดินผ่านโต๊ะเธอช้าๆ พร้อมยื่นแฟ้มที่ไม่มีอะไรสำคัญมากนัก
“ช่วยหาข้อมูลบริษัทนี้ให้หน่อยจะประชุมวันศุกร์”
“แต่นั่นมันของฝ่ายมาร์เก็ต...” ปิ่นมุกเงยหน้าขึ้น ขมวดคิ้วน้อยๆ
“ตอนนี้ผมอยากให้คุณทำหรือคุณทำไม่ได้อย่าลืมสิบริษัทนี้พ่อกับแม่คุณสร้างมากับมือเลยนะ” เขาพูดนิ่งๆ พลางปรายตามองเธออย่างแนบเนียน ใช้ไม้อ่อนไม่ได้ผลต้องใช้ไม้แข็ง
แต่สิ่งที่เขาไม่รู้คือเธอรู้ทันทุกอย่าง เขาแค่อยากให้เธออยู่ในสายตาเขาตลอดเวลา และเธอก็เลือกจะไม่พูดถึงมัน แม้จะรู้สึกหมั่นไส้ขึ้นทุกวันก็ตาม
ตอนเที่ยงเขากำลังจะชวนหญิงสาวออกไปทานด้วยกันแต่ต้องหยุดชะงักเพราะเห็นปิ่นมุกเดินขึ้นรถไปพร้อมกับผู้ชายหน้าดี
“ใครวะ...” เขาพึมพำในลำคอ
ไม่ถึง
