ช่อดอกไม้งานแต่งผู้พัน

1 เดือนหลังงานงานแต่งผู้พันภามและตรีทิพย์ ภามที่ไปทำงานในตำแหน่งใหม่ ก่อนจะถึงห้องทำงานเห็นภูวรินทร์นั่งยิ้มอยู่คนเดียว " นั่งยิ้มคนเดียวก็ได้นะหมวด " " สวัสดีครับผู้พัน " " ตามสบายเถอะ ฉันกับนายก็เหมือนพี่น้องกัน " " แต่นี่มันเวลางานนะครับ ใครเห็นจะเอาไปนินทาว่าผมใช้เส้นสาย " ซึ่งภามก็ไม่พูดอะไร แต่วกมาถามเรื่องที่เขานั่งยิ้ม " ยิ้มอะไรคนเดียว " ภูวรินทร์ไม่ตอบ " มันเกี่ยวกับคนที่จะได้ดอกไม้งานแต่งป่าววะ " ภูวรินทร์ยิ้มแต่ก็ยังไม่ตอบ หลังจากที่ภูวรินทร์รับดอกไม้ได้เขาก็กลับบ้านทันที โดยไม่สนใจใครเลย " สำคัญขนาดว่ามาขอให้ฉันไปบอกน้องตรีให้โยนดอกไม้ให้นาย แผนสูงนะ ว่าแต่ .. ใคร ? " " เดี๋ยวถึงเวลาค่อยบอกน่า " ภามยิ้มขำส่ายหน้า ไม่อยากซักไซ้ไล่เลียง แต่เดินเข้าห้องทำงานไป ภูวรินทร์มองรูปในโทรศัพท์ยกยิ้ม ในโทรศัพท์นั้น มีรูปของอิงดาวที่เขาแอบเมมมาจากไอจีของอิงดาว .............. หลายปีก่อน...ก่อนที่ภูวรินทร์จะรู้จักอิงดาว ภูวรินทร์พึ่งเรียนจบจากโรงเรียนตำรวจ เขาพาคทาแฟนสาวไปทานอาหารที่ร้านแห่งหนึ่ง " น้องคะ สั่งอาหารค่ะ " " ลูกค้ารับอะไรดีคะ " " ภูทานอะไรดีคะ " " ทาสั่งเลยครับ " " งั้นเอากุ้งล็อบเตอร์อบวุ้นเส้น ต้มยำทะเล กุ้งมังกรอบชีส เท่านี้ก่อนค่ะ " " ยินดีด้วยนะคะภู จบซักทีจะได้เป็นตำรวจสมความตั้งใจแล้ว " " ขอบคุณครับทา " " แล้ว ... คืนนี้เราจะไปฉลองที่ไหนกันดีคะ " คทายิ้มหวาน ส่งสายตาเซ็กซี่ คบกับภูวรินทร์มาเข้าเดือนที่ 4 ภูวรินทร์ไม่ยอมมีอะไรกับเธอเลย ไม่ใช่เขาไม่อยาก แต่เขากำลังจะเป็นตำรวจ จึงอยากทำอะไรให้มันถูกต้อง ที่สำคัญเขาพึ่งเรียนจบ ยังไม่เคยทำงานเลย เขาอยากให้หน้าที่การงานของเขาราบรื่นก่อน " พอดีคุณแม่โทรมาครับบอกให้รีบกลับ " ภูวรินทร์พยายามจะหลีกเลี่ยงการเชิญชวนของแฟนสาว ทำเอาคทาไม่พอใจ " ภูโตแล้วนะคะ ทำตัวเป็นลูกแหง่ไปได้ แม่ภูก็อะไรก็ไม่รู้ เห็นภูเป็นเด็กรึยังไงกัน " ภูวรินทร์รู้สึกไม่ค่อยพอใจนักที่คทาตำหนิแม่เขา " ต่อให้เราโตขนาดไหน เราก็ยังเป็นเด็กน้อยในสายตาพ่อแม่อยู่ดีแหละทา ไม่ใช่แค่พ่อกับแม่ภูนะ พ่อแม่ทาก็เหมือนกัน เราเป็นลูกเราควรกตัญญูต่อท่านนะ " ท่าทางและน้ำเสียงของภูวรินทร์ บ่งบอกชัดว่าไม่พอใจที่คทาตำหนิแม่เขา จนคทากลัวว่าภูวรินทร์จะโกรธ เธอจึงเป็นฝ่ายง้อเขา ซึ่งภูวรินทร์ก็ยอมใจอ่อนตลอด "ทาขอโทษค่ะ ทาแค่อยากฉลองกับภูก็เท่านั้น " " เรายังมีเวลาฉลองกันอีกยาวครับ " คทายิ้มเอาใจ " ก็ได้ค่ะ " ภูวรินทร์คบกับคทามา 4 เดือน คทาเป็นฝ่ายจีบเขาก่อน เพระความสวย เซ็กซี่ ของคทา ไม่แปลกหรอก ผู้ชายส่วนใหญ่ก็ชอบผู้หญิงสวยทั้งนั้นแหละ เมื่อคทาขอเป็นแฟน มีหรือเขาจะปฏิเสธ " อาหารมาแล้วค่ะ " บริกรยกอาหารมาเสริฟ ผู้บริการคือสาวน้อยหน้าตาน่ารัก ผมรวบสูง รูปร่างสูงชะลูด เธอกำลังส่งยิ้มให้คทา เผยให้เห็นเขี้ยว 2 ข้างและลักยิ้ม แต่คทากลับไม่มอง ด้วยความเย่อหยิ่งของเธอ ภูวรินทร์หันไปมองพนักงาน นึกชอบใจในความน่ารัก สาวน้อยพนักงานหันมายิ้มให้ภูวรินทร์ ซึ่งภูวรินทร์ก็ยิ้มตอบตามมารยาท และความบังเอิญคือคทาเงยหน้ามาเห็นสองคนนี่ยิ้มให้กันพอดี เลยเกิดความหึงหวงด้วยคิดว่าเด็กนี่กำลังให้ท่าแฟนหนุ่มของเธอ สาวน้อยคนนั้นเดินกลับไปบริการโต๊ะอื่นต่อ โดยไม่ได้คิดอะไร รวมทั้งภูวรินทร์ด้วย แต่คทากลับรู้สึกไม่พอใจ " เดี๋ยวทามานะคะ " คทาเดินตรงดิ่งไปที่พนักงานสาว และแกล้งเดินชนจนเหยือกน้ำที่พนักงานถือมาตกพื้น น้ำหกกระเด็นไปโดนคทา และตัวของพนักงานเองด้วย " ว้าย อีเด็กนี่ เดินยังไงของแก " " เอ่อ ขอโทษค่ะ แต่ว่าคุณเดินมาชนชั้นเองนะคะ " " แกกล่าวหาชั้นเหรอ " " เปล่านะคะชั้นพูดความจริง " คทามีสีหน้าโกรธจัด ก่อนจะเดินไปกระชากเพื่อดูป้ายชื่อที่หน้าอก " หึ .. ก็แค่พนักงานกระจอก ถือดียังไงมาพูดกับฉันแบบนี้ " ภูวรินทร์ที่ได้ยินเสียงเอะอะลุกออกจากโต๊ะเดินมาดู และเห็นว่าคทากำลังวีนใส่พนักงานที่พึ่งไปบริการที่โต๊ะเขาเมื่อกี้นี้ ในขณะที่พนักงานสาวคนนั้นยังคงยืนนิ่งมองคทาอย่างไม่หวั่นเกรง " แต่คุณเป็นฝ่ายเดินไปชนเค้านะ พวกผมก็เห็น " ลูกค้าที่นั่งอยู่โต๊ะใกล้ ๆต่างเห็นเหตุการณ์ทั้งหมดตั้งแต่ต้น พูดขึ้นมาเพราะทนพฤติกรรมน่าเกลียดของคทาไม่ไหว " พวกคุณจะเข้าข้างมันทำไม มันก็แค่พนักงาน เคยได้ยินมั้ยว่าลูกค้าคือพระเจ้า " " แล้วคุณจะให้ฉันทำยังไงคะ ฉันก็ขอโทษคุณแล้วทั้งๆที่คุณเป็นฝ่ายเดินมาชนฉันเอง " " นี่แก อีเด็กกระจอก แกควรรับผิดชอบด้วยการออกไปซะ ผู้จัดการ! ผู้จัดการ! " " คทา!! " ภูวรินทร์พยายามดึงแฟนสาวออกมาแต่คทาไม่ยอม คบกันมา 4 ดือน หลายครั้งที่เขาเห็นคทาเอาแต่ใจและขี้หึง แต่พึ่งได้เห็นมุมที่น่าเกลียดขนาดนี้ ชายหนุ่มมองหน้าพนักงานสาว เขารู้สึกสงสารหญิงสาวขึ้นมาจับใจ แต่พนักงานสาวคนนั้นยังคงยืนนิ่งสีหน้าไม่มีความสะทกสะท้านใดใดเลย " ครับๆ มาแล้วครับ มีอะไรเหรอครับ " " คุณเป็นผู้จัดการของที่นี่ใช่มั้ย ดูแลอบรมสั่งสอนพนักงานของคุณยังไงควรจะสั่งสอนให้มันรู้ว่าลูกค้าคือพระเจ้านะ ไม่ใช่มายืนต่อล้อต่อเถียงแบบนี้ " ชัช ผูจัดการร้ารอาหารรีบหันไปถามลูกน้องทันที " ทำอะไรคุณลูกค้า " " เค้าเป็นฝ่ายเดินมาชนหนูค่ะ หนูก็ขอโทษแล้วแต่เค้าก็ยังไม่ยอมจบ " " ฉันต้องการให้คุณไล่เค้าออก " " ไล่ออกเลยเหรอครับ แต่น้องเป็นพนักงานที่ขยันมากเลยนะครับ " " ฉันไม่สนใจ " คทาพูดอย่างถือดี " พี่ชัชไม่ต้องพูดแล้วค่ะ หนูจะรับผิดชอบในสิ่งที่หนูทำ ไม่ทำให้พี่ชัชเดือดร้อนแน่นอนค่ะ " พนักงานสาวพูดกับชัชผู้จัดการร้านจากนั้นจึงหันไปพูดกับคทา " ลูกค้าคือพระเจ้า แต่ถ้าจะเป็นพระเจ้าได้ ควรจะมีสันดานที่ดีกว่านี้นะคะ ไม่ใช่ถ่อยจนต่ำตมแบบนี้ " พนักงานสาวจัดการถอดป้ายชื่อของเธอ และเอี๊ยมออก ส่งคืนให้ผู้จัดการร้าน ก่อนจะหันไปมองหน้าคทาอย่างท้าทาย ทำเอาคทาปรี๊ดแตกที่โดนด่าซึ่งๆหน้า " แกว่าฉันเหรออีเด็กเหลือขอ " " ครั้งนี้ ฉันไม่ใช่พนักงานของที่นี่นะ แต่.. ฉันจะทำในฐานะประชาชนคนหนึ่งที่โดนรังแก จำชื่อฉันเอาไว้นะ ฉันชื่อ อิง ดาว " พูดจบกำปั้นหนักๆก็กระแทกเข้ากับใบหน้าสวยเน้นๆจนคทาล้มลงไปกองกับพื้น เธอหวีดร้องด้วยความเจ็บปวด มาพร้อมเสียงกร่นด่าหยาบคายจนภูวรินทร์อึ้งไปเลย " ว้ายยย!!! อีบ้า สารเลว ..... " ภูวรินทร์เองก็ตกใจกับความหยาบคายของคทาไม่น้อย จากนั้นหันไปพูดกับสาวน้อยที่เขาพึ่งรู้ว่าชื่ออิงดาว " คุณทำร้ายร่างกายผิดกฏหมายนะครับ " อิงดาวมองหน้าชายหนุ่มอย่าท้าทาย " เหรอคะ งั้นก็ไปแจ้งความนะ เอาประวัติฉันที่พี่ชัช พยานคือลูกค้าที่เห็นเหตุการณ์ ที่อยู่ตามบัตรประชาชน ฉันจะกลับไปรอหมายเรียกที่บ้าน " อิงดาวเดินไปเอากระเป๋าที่ห้องเก็บของก่อนจะเดินออกไปด้วยท่าทีนิ่งสงบ แต่ภายในใจกำลังเดือด ท่ามกลางสายตาคนที่ยืนดูเหตุการณ์ตั้งแต่ต้น และผ่านสายตาของภูวรินทร์ที่มองมาอย่างทึ่งจัด พอบอกว่าคนในร้านคือพยาน ลูกค้าที่นั่งอยู่ต่างพูดออกมา " อะไรเหรอ ไม่เห็น " " เราก็ไม่เห็นนะ เธอเห็นมั้ย " " ไม่เห็นเหมือนกัน " " เห็นแต่มีคนรวยสันดานเสียแกล้งพนักงาน part time ในร้าน " " หนูถ่ายคลิปไว้ด้วยตอนที่พี่คนสวยเดินชนพี่พนักงานอ่ะ " " น่าสงสารนะ เด็กคนนี้ขยันมากเลยคนมีเงินนี่อยากทำอะไรก็ได้เนอะ หาเรื่องแม้กระทั่งเด็กทำงาน " " หน้าตาก็ดีไม่น่ามีนิสัยเสียแบบนี้เลย " " แฟนเค้าก็หน้าตาดีนะ แต่ไม่น่าได้แฟนแบบนี้เลย " คทาเหลียวซ้ายแลขวา มีแต่คนมองเธอเหมือนตัวประหลาด " โอ้ย อะไรกันนักกันหนา กะอีแค่เด็กทำงาน part time ถ้าจะเชิดชูมันขนาดนี้ก็สร้างอนุสาวรีย์ให้มันซะเลยสิ " คทารีบเดินออกจากร้าน เธอปี๊ดแตกที่โดนคนอื่นตำนิต่อหน้า แต่ภูวรินทร์รู้สึกอายมาก ไม่มีใครเข้าข้างคทาเลยซักคน มีแต่คนเห็นใจอิงดาว แม้แต่ภูวรินทร์เองก็อดสงสารไม่ได้