“เจ็บก็ส่วนเจ็บ หื่นก็ส่วนหื่นค่ะ”
ดูพูดเข้า น่าหยิกให้เนื้อเขียวชะมัด
“มือว่างไหมคะ?”
“ว่างค่ะ มามะ…มาให้ผัวชื่นใจซะดีๆ”
ท่าทางดี๊ด๊าเกินเบอร์จนไม่เหลือคราบมาเฟียใหญ่ทำให้บูรณิมาย่นจมูก
“ถ้ามือว่าง งั้นก็ช่วยตัวเองไปค่ะ บี๋จะกลับไปปั่นนิยายต่อ…”
ขาดคำคนท้องแก่ใกล้คลอดก็หมุนตัวกลับไปยังโต๊ะที่วางโน้ตบุ๊กเอาไว้ โดยไม่สนใจเสียงร้องประท้วงโหยหวนชวนน่าหมั่นไส้ของสามีจอมหื่น
จักรพรรดิและบูรณิมา เลือกมาทำบุญที่วัดที่เธอฝันเห็นอย่างเลือนลางมาแล้วหลายครั้ง ถึงภาพในห้วงฝันจะไม่ชัดเจน แต่สัญชาตญาณกลับบอกว่าลูกสาวของเธอและเขารอส่วนบุญอยู่ที่แห่งนี้ ยายหนูคงมาดลบันดาลใจให้เธออยากมาทำบุญที่วัดนี้ เพราะแกน่าจะรอพ่อกับแม่อยู่ที่นี่มาตลอด
หลังก้มลงกราบพระประธานที่ประดิษฐานอยู่ในพระอุโบสถสามครั้ง สองสามีภรรยาก็หันไปยกมือไหว้เจ้าอาวาสวัดใหญ่ในเขตปริมณฑลด้วยท่าทีสำ
