ช่วงเวลาที่จักรพรรดิยังไม่ได้สติ ม่อนฟ้ารับหน้าที่ดูแลฟ้าใสเรียกได้ว่าแทบจะตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง บางวันก็กระเตงกันไปทำงานที่บริษัทด้วย แรกๆ เจ้าเด็กตัวกลมแก้มย้อยประท้วงยกใหญ่ เอาแต่ร่ำร้องจะไปหาปะป๊ากับแม่จ๋า แต่พอเธออธิบายให้ฟังว่าปะป๊าไม่สบาย รอให้ปะป๊าดีขึ้นแล้วจะพาไปเยี่ยม ฟ้าใสก็ยอมที่จะเชื่อฟัง มีบางวันที่ทนสายตาละห้อยของซาลาเปาน้อยไม่ไหวเธอก็จะพาอีกฝ่ายไปหาแม่จ๋าที่โรงพยาบาลให้พอได้ชื่นใจ
วันนี้ม่อนฟ้าติดคุยงานกับลูกค้ารายใหญ่ จึงจำเป็นต้องทิ้งฟ้าใสไว้ที่คอนโดกับพี่เลี้ยงสองคน แต่ดูท่าว่าชบาจะรับมือเจ้าตัวแสบไม่ไหว ถึงได้ระเห็จออกมายืนละล้าละลังอยู่หน้าห้องนอนในจังหวะที่เธอกลับมาจากออกไปทำธุระ
“ต๊ะเอ๋! ต้าวก้อนนนน…”
เสียงที่โพล่งขึ้น ทำให้เด็กน้อยที่กำลังกอดอกทำหน้าง้ำอยู่บนเตียง หลังจากร้องไห้หาแม่จ๋ากับปะป๊าจนเหนื่อยหันขวับไปมองอย่างกระตือรือร้น เพราะคิดว่าผู้มาใหม
