มิอาจสูญเสีย(50%)

1592 คำ

คนที่ก้าวลงบันไดทีละสองขั้นร้องบอกเมียและลูก จากนั้นร่างสูงใหญ่ไหล่กว้างก็วิ่งไปยังท่าเรือที่ลูกน้องกำลังสตาร์ตเครื่องยนต์รออยู่ คำพูดทิ้งท้ายของเขาทำให้คนที่มองตามแผ่นหลังกว้างจนลับตารู้สึกใจหายอย่างไรชอบกล มันเหมือนคำบอกลา! บ้าไปแล้ว! ไม่ใช่หรอก ไม่ใช่ เธอคงแค่คิดมากไปล่ะมั้ง จักรพรรดิเพิ่งพาลูกมาหาเธอ เขาจะมาบอกลาเธอทำไม ในเมื่อเขาร่ำร้องอยากอยู่พร้อมหน้าพร้อมตากับเธอและลูกใจแทบขาด เธอคงแค่ฟุ้งซ่านไปเอง ไม่มีอะไรหรอก เข้าสู่วันที่สี่ของการหายหน้าไปอีกครั้งของจักรพรรดิ ทำให้บูรณิมารู้สึกกระวนกระวายใจ เนื่องจากมีข่าวว่าบริษัทของเขาถูกลอบวางระเบิด แต่ดีที่จักรพรรดิไหวตัวแก้สถานการณ์ได้ทันท่วงที ฉะนั้นจึงไม่มีใครบาดเจ็บหรือล้มตาย แต่สถานการณ์ก็ยังไม่สู้ดีนัก เพราะคนร้ายเล่นกัดไม่ปล่อย หลบซ่อนอยู่ในที่มืด และคอยทำตัวเป็นหมาลอบกัด เรื่องที่เกิดขึ้นทำให้บูรณิมาไม่เป็นอันทำอ

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม