“ใบบุญได้บอกเรื่องนี้กับคุณจักรพรรดิไหม”
หลังจากสงบสติอารมณ์ได้ บูรณิมาก็เอ่ยถามอย่างเป็นกังวล
“หมายถึงเรื่องที่บี๋มีลูกแฝดใช่ไหม?”
“ใช่”
“เราบอกแค่ว่าตอนนั้นบี๋ท้องจริงๆ แต่ไม่รู้ว่าท้องกับใคร ไม่รู้ว่าใครเป็นพ่อของเด็ก และไม่ได้บอกเรื่องที่บี๋ท้องลูกแฝดและเสียลูกไปคนหนึ่ง เพราะตั้งใจแต่แรกแล้วว่าจะเก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับ และคนเดียวที่เราจะยอมปริปากบอกก็คือบี๋เท่านั้น คนอื่นต่อให้ตายเราก็ไม่บอก”
ความซื่อสัตย์จากเพื่อนเก่าที่ลึกๆ สายสัมพันธ์ยังตัดกันไม่ขาด ทำให้คนอารมณ์อ่อนไหวง่ายถึงขั้นน้ำตาซึมขึ้นมาอีกหนด้วยความซาบซึ้งใจ
“ขอบใจมากนะ”
“อืม”
“แล้วเบอร์ที่ใบบุญใช้โทรหาเราเขารู้ไหม”
“ไม่รู้หรอก เพราะเบอร์ที่เราใช้โทรหาบี๋ไม่ใช่เบอร์ส่วนตัวของเรา คุณศรีจิตตราเป็นคนเอาซิมการ์ดของเบอร์นี้ให้เรา เขาบอกว่าเป็นเบอร์โทรศัพท์ที่ลงทะเบียนในนามของบริษัทข้ามชาติ ยังไงเสียคุณจั
