“ตราบใดที่คดีบ้าๆ นี้ยังไม่สิ้นสุด หนูนอนไม่หลับสนิทหรอกค่ะ”
“ถ้าห่วงพี่ขนาดนั้น ทำไมไม่ไปคุยกับคนคุยของเราให้พี่”
“คนคุย?”
“ก็ไอ้ด็อกไง”
“อ้อ…ธิปกน่ะเหรอคะ”
“ช่าย”
“ม่อนก็เป็นแค่คนคุย จะไปสั่งอะไรเขาได้”
“งั้นก็ขยับสถานะซะสิ”
“ไม่รู้สิคะ”
สาวสวยไหวไหล่เบาๆ
“ไม่ใจสั่นหวั่นไหวกับหมอนั่นบ้างหรือไง หรือมันไม่หล่อเร้าใจตรงสเปก”
“เขาตรงสเปกทุกอย่าง”
หลังเงียบอยู่นานม่อนฟ้าก็อุบอิบด้วยท่าทีขัดเขิน
“เขาเป็นไทป์ที่ม่อนชอบ”
“แล้ว?”
“แต่เขาควบคุมยาก”
“อ๋อ…ชอบควบคุมว่างั้น”
สมเป็นน้องเขาเสียจริง
“ช่าย ผู้ชายเชื่องๆ น่ารักจะตาย”
ท่าทางเพ้อฝันอยู่ในทุ่งลาเวนเดอร์ทำให้คนเป็นพี่ชายเบ้ปากโคลงศีรษะ
“ถ้าอยากได้ผัวอยู่ในโอวาส ว่านอนสอนง่าย คงต้องไปหาเอาไอ้พวกที่มันบวชเรียนแล้วมั้งนังหนู แต่ก็ไม่แน่หรอกนะ ไอ้พวกทำตัวธรรมะธัมโมเข้าวัดเวลาศีลแตกก็อาจเอาไม่อยู่เหมือนกัน”
“พี่คิงส์น่ะ
