“ทำไงได้คะ อยู่กับคนเจ้าเล่ห์ร้ายกาจอย่างเพื่อนพี่หมอ มันก็ต้องอัพสกิลกันหน่อย”
คนฟังหลุดหัวเราะออกมาด้วยความเอ็นดูยายแก้มป่อง ถ้าเป็นน้องสาวเขาล่ะก็จะยีหัวบี้แก้มกลมๆ นั่นเสียให้เข็ด เด็กอะไรน่ามันเขี้ยวชะมัด ไม่แปลกใจเลยที่จักรพรรดิจะหลงเมียเด็กของมันจนหัวปักหัวปำ
“งั้นต่อเลย”
เธอเงียบไปสักพักค่อยเอ่ยออกมา
“…แม่บอกว่า บี๋ยังมีลูกอีกคน”
หลังจากนิ่งอึ้งไปนาน สมองของคุณหมอหนุ่มก็ประมวลผลได้
“หมายถึงแฝดของยายหนูฟ้าใสอย่างนั้นเหรอ!”
“ใช่ค่ะ”
อยู่ๆ เสียงของเธอก็สั่นเครือ จนเขาจับสังเกตได้
“บอกได้ไหม ว่าตอนนี้ลูกของบี๋อีกคนอยู่ที่ไหน”
น้ำเสียงนุ่มนวลเอ่ยถาม แล้วปล่อยให้เวลาผ่านไปเรื่อยๆ กระทั่งได้ยินเสียงอีกฝ่ายสูดน้ำมูก ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าบูรณิมากำลังร้องไห้แบบไม่มีเสียงในช่วงที่เธอเงียบไป
“ถ้าบี๋ไม่สะดวกที่จะเล่า ไว้วันหลังเราค่อยคุยกันใหม่ดีไหม บี๋โทรหาพี่ได้ตลอด”
