ท่าทางทำหน้าตึง ตาดุวับ เหมือนคันไม้คันมืออยากทำอย่างที่พูดกับคนที่บังอาจคิดจะมาแตะต้องลูกสาว ทำให้จักรพรรดินึกเอ็นดูระคนมันเขี้ยว อยากจะดึงแก้มพองๆ เพราะแรงอารมณ์นั่นมาจูบฟัดใจแทบขาด
“แล้วความลับของพี่นีราที่ว่าล่ะ…คืออะไร”
ความจำดีชิบเป๋ง สมเป็นนักเขียนเสียจริง
“นึกว่าบี๋จะไม่สนใจเรื่องของนีรา เพราะแค้นพ่อของหล่อนที่ทำกับลูกเราซะอีก”
“ฉันแยกแยะได้ค่ะ อีกอย่างฉันก็ไม่เคยเกลียดพี่นีรา อยากจะขอบคุณเขาด้วยซ้ำ เพราะตอนมีชีวิตอยู่เขารักและเอ็นดู เลี้ยงดูฟ้าใสในฐานะลูกมาอย่างดี ถึงแม้จะรู้อยู่แก่ใจว่าไม่ใช่ลูกของตัวเอง จะมีผู้หญิงสักกี่คนกันที่ใจดีเลี้ยงดูลูกของผู้หญิงคนอื่นที่เกิดกับสามีตัวเอง ยายหนูฟ้าใสช่างโชคดีจริงๆ”
เธอหลุดค้อน แล้วเอ่ยด้วยความซาบซึ้งใจในความเมตตาที่นีรามีต่อฟ้าใส
“มีเรื่องหนึ่ง ที่บี๋ยังไม่รู้เกี่ยวกับนีรา”
“ใช่ความลับที่ว่าหรือเปล่าคะ”
“อ่าฮะ”
“เรื
