“กลับไปอยู่กับผม กับลูกของเราเถอะนะ ถ้าคุณไม่เห็นแก่ผมก็สงสารลูกของเราก็ได้”
คนถูกเว้าวอนเม้มปาก เมินหน้าหนีไปอีกทาง ก่อนจะสะดุ้งน้อยๆ เมื่อมืออุ่นทั้งสองข้างทาบลงตรงซีกแก้มนุ่ม ไล้เบาๆ อย่างทะนุถนอม มองสบตาเธอ แล้วเอ่ยอย่างจริงจัง
“กลับไปเป็นครอบครัวเดียวกัน กลับไปเป็นแม่ของลูก กลับไปเป็นภรรยาอย่างถูกต้องตามกฎหมาย กลับไปเป็นเมียที่ป๋าจะรัก เทิดทูน ให้เกียรติ ทะนุถนอม ดูแลและปกป้องไปตลอดชีวิต”
“ฉันอยากอยู่ที่นี่”
เธอลองหยั่งเชิงดูว่าเขาจะตอบยังไง
“ถ้าบี๋อยากอยู่ที่นี่ ผมก็จะอยู่ด้วย จะไปรับลูกเรามาอยู่ด้วยกัน”
จักรพรรดิตัดสินใจอย่างฉับพลัน เพราะแน่แก่ใจว่าชีวิตนี้เขาขาดเธอไม่ได้ ไม่ว่าเธอต้องการอะไรเขาก็พร้อมจะยอมหมดทุกอย่าง โดยไม่มีข้อแม้ใดๆ ทั้งสิ้น
“…”
“ผมจะไปพาฟ้าใสมาอยู่ที่นี่ด้วยกัน เราสี่คนพ่อ แม่ ลูก จะเริ่มต้นสร้างครอบครัวใหม่ที่นี่”
จักรพรรดิสรุปอย่างเสร็จส
