“งั้นก็เอากระดาษนี่ ไปแจกเด็กคนละแผ่น”
ไล่ไปก็เปล่าประโยชน์ ดีไม่ดีจะพลอยขายหน้าต่อหน้าเด็กนักเรียนทั้งชั้นที่กำลังจ้องผู้ใหญ่ทั้งคู่หน้าสลอน ในเมื่อเสนอหน้าอยากช่วยเธอดีนักก็ถือโอกาสใช้ซะเลย เพราะวันนี้รู้สึกปวดขาตั้งแต่ตื่นนอนจนไม่อยากลุกเดินไปไหน
“ได้เลยครับผม”
รับกระดาษจากมือเมียมาพร้อมฉีกยิ้มกว้างด้วยความยินดี อย่างน้อยเธอก็ไม่ไล่ตะเพิด แถมยังยอมให้เขาช่วยแบ่งเบาภาระในการสอน มากน้อยเขาก็อยากช่วย เพราะไม่อยากให้คนท้องยืนและเดินนานๆ
หลังจากที่คนชอบมาวอแวกับเธอแจกกระดาษสำหรับเขียนคำตอบให้เด็กๆ จนครบทุกคน บูรณิมาก็ตั้งใจว่าจะเริ่มทดสอบการเขียนตามคำบอก แต่หูก็แว่วได้ยินเสียงเด็กนักเรียนห้องข้างๆ กำลังทะเลาะกัน เธอจึงฝากให้จักรพรรดิคุมนักเรียนชั้นป.4 ให้อยู่ในความสงบ จากนั้นก็เดินไปจัดการเด็กชั้นป.3 ตั้งโจทย์คณิตศาสตร์บนกระดานห้าข้อ สั่งให้นักเรียนทำ แล้วกำชับว่าเธอจะกลับมา
