“เดี๋ยวจี” เขาคว้ามือเธอไว้ก่อนที่เธอจะเปิดประตูรถลงไป
“มีอะไรเหรอคะ”
“สัญญากับพี่นะ ไม่ว่าจีจะได้เจออะไรในนั้น จีต้องเข้มแข็งให้มากที่สุด และอย่าลืมว่าจียังมีพี่อยู่ข้างๆ เสมอ”
“ค่ะ จีจะเข้มแข็ง” เธอบอกเสียงสั่น ยิ่งได้ยินเขาพูดแบบนี้เธอก็ยิ่งมั่นใจว่าสิ่งที่กำลังจะได้เห็นมันจะต้องหนักหนาสาหัสอย่างแน่นอน แต่ในเมื่อเธอเลือกที่จะมาเอง ก็ต้องยอมรับทุกความจริงให้ได้ ไม่ว่ามันจะทำให้เธอต้องเจ็บปวดมากแค่ไหนก็ตาม
แล้วเขาก็จูงมือเธอเดินเข้าไปในอาคารหนึ่งด้วยกัน ทุกก้าวที่เธอเดินไป หัวใจของเธอก็เต้นแรงมากขึ้นทุกขณะ จนกระทั่งพวกเขาเดินมาถึงห้องพักพิเศษห้องหนึ่งซึ่งมีพยาบาลเดินออกมาพอดี
“สวัสดีครับ ผมนายแพทย์ภูมิภัทร สินธนาสิริ ที่โทรมาแจ้งเอาไว้ว่าจะเยี่ยมคุณจรรยาวันนี้ครับ”
“อ๋อ เชิญค่ะ ตอนนี้คนไข้ตื่นอยู่พอดี คุณเคยมาใช่มั้ยคะ ดิฉันจะได้ไม่ต้องให้อ่านกฎระเบียบก่อนพบคนไข้”
“ครับ ผมเคยมาหลาย
