“แน่ใจใช่มั้ยว่าจีเค้าจะรับไหว สิ่งที่จะได้รู้ได้เห็นวันนี้...มันอาจจะกลายเป็นแผลในใจของเธอไปตลอดชีวิตก็ได้นะ”
“เธอจะต้องเจ็บปวดแน่ครับ แต่ก็ยังดีกว่าการที่เธอไม่รับรู้อะไรเลย และผมเชื่อว่าในเมื่อเธอเลือกเองที่จะมา แปลว่าเธอก็ต้องเตรียมใจไม่ว่าสิ่งที่ได้เห็นจะเป็นยังไงก็ตาม”
“แต่สิ่งที่เธอจะเห็น ลุงว่าคงไม่ใช่สิ่งที่เธอเคยคิดไว้หรอก”
“ผมจะอยู่เคียงข้างเธอครับ เธอจะไม่ต้องเจ็บปวดเพียงลำพังแน่นอน”
“ก็ดีแล้วล่ะ ลุงดีใจนะที่ได้รู้ว่าภูมิกับจีตกลงปลงใจกันได้ เห็นว่ากิจการร้านอาหารของจีเค้าก็ไปได้สวยด้วยใช่มั้ย”
“ครับ จีเค้าทำอาหารเก่ง ลูกค้าก็เลยเข้าร้านไม่ขาด เห็นจีเค้ามีความสุขผมก็พลอยสุขไปด้วยน่ะครับ ยิ่งได้มีลูกด้วยกัน ผมก็รู้เลยว่าชีวิตคนเราไม่ได้ต้องการอะไรที่ยิ่งใหญ่ไปมากกว่าคำว่าครอบครัวเลย”
“แล้วจะแต่งกันเมื่อไหร่ล่ะ มีแพลนบ้างหรือยัง”
“จีเค้าขอเวลาให้ร้านอยู่ตัวอีกสักพักน่ะครับ
