“อ้าว ทำไมเด็กๆ ไปนอนตรงนั้นล่ะคะ เมื่อกี้ลูกยังนอนกลางเตียงนี่นา คุณจับลูกไปนอนริมผนังเหรอคะ” จีรชยาถามขึ้นหลังจากเปลี่ยนชุดนอนเรียบร้อย
“เปล่านะ พี่เข้าห้องมาลูกก็นอนแบบนี้แล้ว หรือจะให้ปลุกลูกมานอนกลางเตียงดีล่ะ”
“ช่างเถอะค่ะ ปลุกมาแล้วก็หลับยากอีก งั้นคุณนอนบนเตียงกับลูกก็ได้ค่ะ เดี๋ยวจีไปนอนที่โซฟาเอง”
“ทำไมต้องไปนอนบนโซฟาให้ปวดหลังล่ะ เตียงนี่ขนาดคิงไซซ์เลยนะ มีที่ว่างเยอะแยะไป”
“ก็...”
“ทำไม กลัวพี่ลวนลามจีเหรอ”
“แล้วคุณสัญญามั้ยล่ะคะว่าจะไม่ทำ”
“ไม่สัญญาหรอก”
“งั้นจีนอนโซฟาดีแล้วค่ะ” เธอหมุนตัวไปทางโซฟาแต่เขาก็รีบคว้ามือบางเอาไว้ ก่อนจะรั้งเธอเข้ามาในอ้อมแขน
“จี...คำว่ารักและหัวใจของพี่ก็ยกให้จีไปหมดแล้ว ทำไมยังไม่ไว้ใจพี่อีกล่ะครับ หรือมีอะไรที่อยากได้จากพี่อีก พี่จะยกให้ทุกอย่างเลยนะ”
“จีไม่อยากได้อะไรจากคุณหรอกค่ะ แต่จีแค่อยากให้คุณได้นอนกับลูกบ้างเท่านั้นเอง”
“กับจีพ
