“จีไม่ได้จะพูดเพื่อเอาใจนะคะ แต่จีเคยพยายามจะนอนก่อนแล้ว มันก็ไม่เคยข่มตาให้หลับได้เลย ยิ่งคุณกลับดึกมากแค่ไหนจีก็กลัวคุณจะเจอกับอุบัติเหตุไม่คาดฝัน อย่างน้อยถ้าได้เห็นว่าคุณถึงห้องอย่างปลอดภัย มันก็ทำให้จีรู้สึกสบายใจและหลับง่ายกว่าค่ะ”
“น่ารักแบบนี้พี่คงต้องหารางวัลให้จีแล้วล่ะ”
“แน่ะ อย่ามาแอบจูบกันอีกนะคะ” เธอรีบขยับตัวออกห่าง เขาเลยได้แต่หัวเราะหึๆ ในลำคอ
“ไม่ต้องกลัวว่าพี่จะฉวยโอกาสหรอกครับ ถึงโอกาสมันจะน่าฉวยก็เถอะ แต่พี่แค่อยากให้ในสิ่งที่จีต้องการมาตลอดต่างหากล่ะ”
“อะไรเหรอคะ”
“อีกสามวันข้างหน้าพี่จะได้หยุดสี่วันน่ะ พี่เลยว่าจะพาจีไปเชียงใหม่ ไปหาพ่อกับแม่ของจีด้วยกัน”
“จริงเหรอคะ คุณภูมิจะพาจีไปแล้วจริงๆ เหรอคะ” เพราะเขาไม่ได้พูดเรื่องนี้อีก ส่วนเธอก็ยุ่งเรื่องร้าน เลยยังไม่กล้าถามออกไป
“จริงสิ แล้วจีล่ะจะทิ้งร้านไปได้รึเปล่า ยิ่งขายดีขนาดนี้น่ะ”
“ไม่เป็นไรค่ะ จีได้เชฟอีก
