บรรยากาศภายในบ้านพักหลังเล็กเต็มไปด้วยความอึดอัด กรกนกจ้องหน้าลูกสาวคนเล็กด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความคาดหวังในผลประโยชน์
“แต่มันก็ให้ทนายทำเรื่องหย่าแล้วละ แต่ยัยแก้วชิงกินยาฆ่าตัวตายก่อนก็เลยยังไม่ได้หย่า เดี๋ยวพอพี่แกหาย มันก็บังคับให้หย่าอยู่ดี ก็เห็นไม่ใช่หรือว่าไอ้พ่อลูกคู่นี้มันร้ายกาจจะตาย”
เกลวรินอยากจะเถียงแทนเวคิน เพราะเธอยังไม่เห็นความร้ายกาจของเขาเลย ถ้าไม่ใช่เพราะเธอทำให้เขาหงุดหงิดก่อนก็ออกจะแสนดี จะมีก็แต่ที่กรกนกกับแก้วตาบอกว่าร้ายกรอกหูเธออยู่ทุกวี่วันต่างหาก หญิงสาวข่มความรู้สึกสับสนไว้ในอก ก่อนจะตัดบทเพื่อเลี่ยงการปะทะ
“แม่พักผ่อนเถอะค่ะ หนูขึ้นไปเอาเสื้อผ้าออกจากกระเป๋าก่อน"
“เดี๋ยวก่อน”
เมื่อเห็นลูกสาวคนเล็กหันกลับมามอง กรกนกก็เชิดหน้าอย่างวางฟอร์มก่อนจะเอ่ยปาก
“เอามาให้แม่แสนนึง แม่จะออกไปข้างนอกหน่อย”
“แม่จะเอาไปทำไมคะตั้งแสนนึง”
เกลวรินถามด้วยความตกใจ
กรกนกส
