บทที่ 19
จัดการกับใจ
ต่อจากตอนที่แล้ว
ฝ่ามือบอบบางวางทาบตรงหน้าผากกว้าง แอรินใช้เวลาอยู่ดูแลคนป่วยตั้งแต่เช้าจนถึงเที่ยง ร่างกำยำนอนหลับอยู่บนเตียงขนาดใหญ่ แต่ทว่าอุณหภูมิร่างกายเริ่มลดลงมาบ้างแล้ว แอรินจึงทิ้งข้อความไว้ตรงข้างเตียง นัยน์ตากลมโตสีน้ำตาลจ้องใบหน้าหล่อ ปลายจมูกโด่ง น่าเอาก้านนิ้วเรียวไปเกลี่ยเสียจริง
คนตัวเล็กระบายลมหายใจออกมา เมื่อตัดสินใจลุกขึ้นจากเตียง เธอก้าวเท้าออกไปแต่ยังไม่ทันจะปิดประตู ดวงหน้าสวยหันมองร่างหนาจนถึงวินาทีสุดท้าย จากนั้นเธอก็ค่อยๆ เดินหายไป
บรรยากาศท้องฟ้าสดใส เครื่องปรับอากาศยังคงทำงานในอุณหภูมิที่เย็นสบาย ผ้าห่มผืนโตห่อหุ้มร่างกำยำของหนุ่มวัยสิบเก้าอี้เอาไว้ เวลาผ่านมาจนถึงช่วงเย็นของวัน พระศุกร์ค่อยๆ เปิดเปลือกตาขึ้นมามองเพดาน ความเงียบรายล้อมทั่วทั้งห้อง
เพียงแค่พระศุกร์ลืมตาตื่นผู้หญิงที่เขานึกถึงก็ไม่อยู่แล้ว เมื่อตระหนักขึ้นได้ รีบลุกพรวดพร
