มหาลัยเอกชน
ช่วงบ่ายของวันถัดมาหลังจากที่นั่งเรียนเป็นระยะเวลาแสนยาวนาน ถึงอาจารย์จะสอนไม่กี่ชั่วโมงแต่เหมือนกับว่าเข็มนาฬิกาหมุนไปทีละช้าๆ ทุกคนในห้องต่างลุกขึ้นจากที่นั่งเก็บข้าวของใส่กระเป๋า แอรินและเพื่อนของเธอไม่เคยแยกจากกันสักครั้งที่มาเรียน หลังจากยัดอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ใส่กระเป๋าเรียบร้อยแล้ว ลิลลี่เอ่ยถามเพื่อนทั้งสองของเธอขึ้นด้วยน้ำเสียงที่ดูตื่นเต้นปนกับความร่าเริงหลังจากเลิกเรียน
“วันนี้ไปหาอะไรกินข้างนอกไหม กูอยากไปกินร้านเปิดใหม่แถวหลังมอได้ข่าวว่าคนเยอะมาก”
“ไปค่ะ กูไปด้วยเห็นว่าอร่อยมากพ่อค้าหล่อบอกต่อ”
แอรินอมยิ้มเล็กน้อยเห็นเรื่องผู้ชายไปไม่ได้เลย เขตเพื่อนตัวโตของเธอถึงกับออกตัวก่อนทุกรอบ
“เห็นผู้ชายไม่ได้เลยนะ ไปก็ไป”
“แล้วช่วงนี้เป็นยังไงบ้าง เห็นว่าไปรับงานเสริมทำอะไรคะ”
“นั่นสิติดตรงไหนบอกพวกกูได้นะ จะเอาเงินไปใช้ก่อนก็ได้” ลิลลี่พูดเสริมเมื่อเห็นว่าท่าทีของ
