วันต่อมา
บรรยากาศแสงแดดอุ่นส่องลงมากระทบพื้นปูน มหาลัยเริ่มเต็มไปด้วยผู้คนที่สวมชุดนักศึกษาและชุดลำลองปะปนกันไป ด้านหลังตึกเรียนควันบุหรี่ลอยคลุ้งขึ้นสู่อากาศ ควันสีขาวเหล่านั้นถูกพ่นออกมาจากกลีบปากหนาของชายคนหนึ่ง
“มึงรู้จักพี่คนนี้เหรอ” น้ำเสียงที่ถูกเปล่งออกมาเต็มไปด้วยความเย็นชา แววตาคมคู่นั้นจับจ้องภาพของหญิงสาวผ่านหน้าจอมือถือ ส่วนท่อนแขนข้างหนึ่งล้วงกระเป๋ากางเกงของตัวเอง
“พี่แอริน อยู่ปีสาม” เพื่อนของเขาตอบ
“อยากได้ว่ะ สวยจนกูอยากได้”
“แต่คนนี้กำลังคุยๆ อยู่กับไอ้พระศุกร์มั้ง”
“มันอีกแล้วเหรอ” เสียงทุ้มของ คีตะ นักศึกษาคณะวิศวกรรมชั้นปีที่หนึ่งเอ่ยถามไถ่เพื่อนอย่างกังหัน
“มึงไม่ถูกกับมันเหรอ” คราวนี้เป็นกังหันเอ่ยถามบ้าง
“กูไม่ชอบขี้หน้ามันเลยแหละ เกลียดมันมาตั้งแต่เด็กๆ แม่งโลกก็กลมเกินตั้งแต่เรียนมัธยมจนขึ้นมหาลัย ไอ้พระศุกร์มันก็ยังเรียนที่เดียวกันกับกู” คีตะเอ่ยอย่างหัว
