บทที่ 12
เพราะว่ารัก..หรืออยากลอง
ม่านรัตติกาลปกคลุมท้องนภาทว่าฝนดันเทกระหน่ำลงมา ที่ปัดน้ำฝนแกว่งไปทางซ้ายและขวาอย่างเป็นจังหวะ ขณะที่รถยนต์คันหน้าไม่ยอมขยับเขยื้อนไปไหนเสียที พระศุกร์ระบายลมหายใจออกมาเฮือกใหญ่ ดวงตาคมคู่นั้นเอาแต่เพ่งมองถนนอย่างไม่สบอารมณ์ แอรินรับรู้ถึงรังสีแห่งความน่ากลัวที่แผ่ออกมาจากกายหยาบ
“ใจเย็นๆ ก่อนนะ ฝนตกรถก็ต้องติดเป็นธรรมดา”
“แต่นี่มันจะตีหนึ่งแล้วนะ คนทำไมไม่นอนอยู่บ้านออกมาขับรถกันทำไม”
“วันนี้อาจจะตรงกับงานอะไรหรือเปล่า คนถึงออกมาข้างนอกเยอะแยะ พระศุกร์อย่าเพิ่งใจร้อนสิ” แอรินเอื้อนเอ่ยน้ำเสียงใสบอก
“แล้วมันต้องซื้อด้วยปะ” กลีบปากหนาขยับถาม คนตัวเล็กได้ยินประโยคนั้นถึงกับเม้มริมฝีปากเข้าหากัน เธอไม่รู้ว่าจะพูดอะไรออกไปเพราะตอนนี้แก้มสองข้างแดงก่ำด้วยความเขินอาย
“พระศุกร์หมายถึงอะไรคะ” เธอรู้แต่เธอแกล้งถามต่อ
“ก็ถุงยาง ปกติเธอไม่ป้องกันเหรอ”
“สะ ซื
