บทที่ 5ครั้งแรกของหมวย NC

บทที่ 5 ครั้งแรกของหมวย NC คฤหาสน์ตระกูลจาง บรรยากาศยามค่ำคืนสายลมพัดผ่านมาพอให้รู้สึกเย็น ด้านหลังตัวคฤหาสน์หลังโตขึ้นชื่อว่าเป็นห้องพักของแม่บ้าน ท้องฟ้ามืดสนิท ความเงียบรายล้อมไปทั่วอาณาบริเวณตัวบ้าน หลังจากหมวยลินทำหน้าที่ของตัวเองเตรียมน้ำอุ่นสำหรับคุณเฟยหลง เธอก็รีบลงมาที่ห้องพักของตัวเองโดยที่ไม่ทันบอกเจ้าของห้อง ถ้าเธออยู่ต่อป่านนี้มีหวังคงไม่ได้ลงมาอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า เรือนร่างอรชรสวมเสื้อสายเดี่ยวจับคู่กับกางเกงขาสั้นลายดอกไม้ให้ลุคน่ารักและสดใส ใบหน้าหวานละมุนปราศจากเครื่องสำอางดูเป็นธรรมชาติ จมูกเป็นสันรับกับริมฝีปากอวบอิ่มสีชมพูน่าจุมพิต หมวยลินคิดว่าคืนนี้เธอคงเข้านอนอย่างปกติ ไม่อาจรู้เลยว่ามีฝีเท้าหนักแน่นของชายหนุ่มรูปร่างสูงกำลังคืบคลานเข้ามาใกล้ ก๊อก ก๊อก ก๊อก ทันใดนั้นเองเสียงเคาะประตูหน้าห้องพักของเธอดังขึ้น หมวยลินลุกขึ้นจากฟูกนอนของตัวเอง ก่อนจะเดินไปเปิดประตูบานนั้นออก ดวงตากลมโตสีน้ำตาลประกายทองปะทะเข้ากับร่างกำยำของเฟยหลงยืนอยู่ด้านหน้า ไม่ทันที่เธอจะเอ่ยปากพูดอะไรบุรุษเพศก็แทรกตัวเข้ามาเหยียบพื้นปูนซีเมนต์ภายในห้องสี่เหลี่ยม “คุณเฟยหลง เดี๋ยวก่อนสิ” คนตัวเล็กเอ่ยปากร้องห้าม เมื่อเห็นว่าฝ่ามือแกร่งกำลังล็อกประตูห้องของเธออย่างถือวิสาสะ ชายหนุ่มร่างสูงไม่พูดอะไรมาก วินาทีต่อมาใบหน้าคมคายของเขาหันมามองผู้หญิงตัวเล็กที่ยืนอยู่ด้านข้าง ดวงตาคมกริบเปี่ยมไปด้วยความเยือกเย็น จมูกโด่งรับกับริมฝีปากหยักสวย สีหน้าของเขาจ้องมองเธอราวกับก้อนน้ำแข็ง ไม่สื่อถึงความรู้สึกใด ๆ “ฉันบอกแล้วใช่ไหมว่าวันนี้ฉันไม่ปล่อยเธอไปแน่ นอกจากเตรียมน้ำอุ่นให้ฉันแล้วเธอก็ต้องนอนอ้าขาให้ฉันเอาเหมือนกัน” น้ำเสียงนุ่มลึกเปล่งวาจาพูดขึ้น จากนั้นเขยิบกายหยาบแนบชิดกับลำตัวบางของหมวยลิน “คือว่า...” แม้ว่าฝ่ามือเล็กของเธอจะพยายามดันแผงหน้าอกทรงพลังของเขาออก แต่กลับไม่สามารถสู้แรงของผู้ชายตัวโตได้ ท่อนแขนแกร่งโอบกอดเอวคอดกิ่ว ส่วนมือปลาหมึกลูบไล้เรียวขาขาวของเธอเลื่อนขึ้นมาบีบคลึงบั้นท้ายเนียน “อื้อ คุณเฟยหลงเดี๋ยวก่อนค่ะ” ริมฝีปากได้รูปเปล่งเสียงห้ามปรามเขา แต่ดูเหมือนว่าเฟยหลงจะไม่ได้ฟังในสิ่งที่เธอพูดเลย ดวงหน้าหล่อโน้มลงมาซุกไซ้ลำคอระหง ก่อนที่ปลายจมูกโด่งจะสูดดมกลิ่นหอมอ่อน ๆ จากเรือนร่างอรชรของเธอ ส่วนมืออีกข้างเอื้อมมาบีบเคล้นความกลมกลึงภายใต้เสื้อสายเดี่ยวลายดอกไม้ ร่างเล็กแทบจะแนบชิดไปกับแผ่นหน้าท้องแกร่งของเฟยหลง มือหนาออกแรงนวดคลึงเนินอกสวยด้วยน้ำหนักที่แตกต่างกัน กระตุ้นแรงปรารถนาอย่างไม่มีสิ้นสุด ใบหน้าสวยแดงระเรื่อ ริมฝีปากบางเผยอแยกออกจากกันกวาดต้อนอากาศบริสุทธิ์รอบกายเข้าปอดลึก ๆ ความรู้สึกดีราวกับมีผีเสื้อบินวนอยู่ในช่องท้อง หมวยลินเปล่งเสียงครางต่ำในลำคออย่างไม่อาจอดกลั้น “อ๊ะ อื้อ” ดวงหน้าหล่อเลื่อนลงมาพร้อมกับมืออีกข้างถลกเสื้อสายเดี่ยวขึ้นเหนือเนินนม เฟยหลงใช้มือเอื้อมไปปลดตะขอยกทรงตัวสีดำออกจากหน้าอกโต เธอหายใจถี่กระชั้น ฝ่ามือบอบบางวางทาบลงบนแผงอกแกร่งของเฟยหลง “ฉันบอกแล้วไง เธอไม่พร้อมวันนี้พรุ่งนี้เธอก็ต้องพร้อมอยู่ดี” น้ำเสียงแหบพร่าเปล่งวาจากระซิบกระซาบข้างใบหู ทำเอาขนกายของคนตัวเล็กลุกซู่ พวงแก้มเนียนแดงก่ำอย่างกะลูกมะเขือเทศ นัยน์ตากลมโตช้อนขึ้นมาสบตาเขาหวานเยิ้ม ภายในใจปั่นป่วนด้วยความรู้สึกบางอย่าง หมวยลินไม่พูดอะไรต่อ เธอทำได้เพียงแต่เบนทิศความสนใจไปมองทางอื่น ขณะเดียวกันฝ่ามือแกร่งของเฟยหลงบีบขยำบั้นท้ายอย่างหนักหน่วง สายตาคมกริบสีดำขลับคู่นั้นจ้องมองคนตัวเล็กตั้งแต่หัวจรดเท้า เหมือนกับตัวเองตกอยู่ในภวังค์ความหลงใหล เฟยหลงไม่อาจละสายตาไปจากผู้หญิงสวยตรงหน้านี้ได้เลย “หมวยรู้ค่ะ แต่หมวยไม่ได้หนีนะคะแค่มาอาบน้ำ หมวยกลัวว่าคุณเฟยหลงจะเหม็นกลิ่นตัวเพราะว่าหมวยทำงานมาทั้งวัน” “ข้ออ้างทั้งนั้น เธอคิดว่าฉันไม่รู้เหรอ” เขาเลิกคิ้วถาม แต่มือยังคงลูบไล้ไปทั่วลำตัวบาง “หมวยพูดจริง ๆ ค่ะ คุณเฟยหลงดุขนาดนี้ใครจะกล้าคิดหนี” ริมฝีปากอวบอิ่มขยับบอก พลางใช้มือข้างหนึ่งคล้องลำคอคนตัวสูงไว้ “เรื่องบนเตียงฉันก็ดุนะ เดี๋ยวเธอก็รู้” เขาพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ แต่ขณะเดียวกันนัยน์ตาเปล่งประกายของหมวยลินเอาแต่จ้องกลีบปากหนาขยับพูด เธอใช้นิ้วหัวแม่มือแตะลงบนริมฝีปากหยักของเฟยหลง เมื่อเห็นอย่างนั้นร่างสูงของเฟยหลงค่อย ๆ ยื่นดวงหน้าลงมาแนบชิด ก่อนที่ริมฝีปากหนาจะประกบเข้าหาริมฝีปากอวบอิ่มของเธอ กลีบปากสัมผัสอวัยวะเดียวกันแผ่วเบา จากนั้นปลายลิ้นร้อนลากผ่านเข้ามารุกล้ำโพรงปาก มือข้างหนึ่งโอบกอดเอวบางแน่น ปลายลิ้นเอียวสอดเลียกลีบปากบน ท่าทางเงอะงะของคนไร้ประสบการณ์ทำให้เฟยหลงกลายเป็นคนคุมเกม เขาเลื่อนฝ่ามือขึ้นมาบีบลำคอคนตัวเล็ก ขณะเดียวกันลิ้นร้อนกระหวัดเกี่ยวพันด้านในโพรงปากอย่างหนักหน่วง ปลายลิ้นสอดลึกราวกับจะคว้านให้ทั่วมุมปาก เฟยหลงมอบจูบแสนดูดดื่มให้คนตัวเล็ก ราวกับจะขาดอากาศหายใจหมวยลินจึงใช้มือทุบหน้าอกของเขาอย่างแรง ชายหนุ่มผ่อนลมหายใจ แต่ไม่ยอมผละจากดวงหน้าหวานละมุน จังหวะที่จู่โจมหนักหน่วงปลายลิ้นไล้เลียแนวฟัน สอดลึกตักตวงความหวานจากริมฝีปากอวบอิ่ม เขาจูบปิดปากอุดเสียงอู้อี้ในลำคอ จากนั้นจึงยอมผละดวงหน้าออกจากกัน “แฮ่ก” เรือนร่างอรชรหอบหายใจถี่รัว ริมฝีปากเผยอแยกจากกันพร้อมกับแลบลิ้นออกมา ดวงตากลมโตหยาดเยิ้มด้วยความรู้สึกดีแผ่ซ่านในอกอย่างไม่รู้ตัว มือหนาผลักร่างเล็กของหมวยลินลงบนฟูกนอน ถัดมาชายหนุ่มร่างสูงขึ้นคร่อมลำตัวบางเอาไว้ แผ่นหลังเนียนแผ่ราบไปกับฟูกนอน หน้าท้องแบนราบของหมวยลินเคลื่อนไหวขึ้นลงตามจังหวะการหายใจรัวเร็ว อกอวบกลมกลึงอวดโฉมล่อตาล่อใจเขา ไม่รอช้าที่เฟยหลงจะโน้มดวงหน้าลงมาแนบสนิท ริมฝีปากหนาพรมจูบตั้งแต่ลำคอไล่ลงมาจนถึงเนินเนื้อก้อนกลม ไม่วายฝ่ามืออีกข้างเลื่อนลงมาลูบไล้เรียวขาของคนตัวเล็ก ส่วนชื้นแฉะกระหน่ำดูดยอดสีชมพูอ่อน ทำเอาอารมณ์ของเธอพลุ่งพล่าน มือหนาข้างหนึ่งเอื้อมมาบีบเคล้นความกลมกลึงอย่างเมามัน สัมผัสอันหนักหน่วงทำให้หมวยลินยกหลังมือขึ้นมาบดบังริมฝีปากอวบอิ่มของตัวเอง ใบหูแดงก่ำ เสียงฉ่ำแฉะของน้ำลายสีใสดูดดึงยอดชูชันล่อตาอย่างช่ำชอง “อื้อ คุณเฟยหลง” คนตัวเล็กเปล่งเสียงอ่อนหวานเรียกชื่อเขาแผ่วเบา ถึงอย่างนั้นร่างกำยำของเฟยหลงก็ไม่มีท่าทีว่าจะผละดวงหน้าออกจากหน้าอกโต จ๊วบ จ๊วบ จ๊วบ เขาสะกิดปลายลิ้นตวัดรัวยอดปทุมถัน ทำเอาร่างเล็กของเธอแอ่นอกรับเรียวลิ้นของเขาอย่างลืมตัว ใบหน้าหวานละมุนเปี่ยมไปด้วยความสุขที่ไม่อาจปิดบัง มือหนาบีบขยำก้อนเนื้อสวยราวกับซาลาเปาลูกโต สัมผัสจากมือหยาบกระตุ้นความต้องการอย่างไม่มีสิ้นสุด แรงดูดดึงหนักจนเธอแทบหายใจไม่ออก วินาทีต่อมาดวงหน้าหล่อเหลาผละออกจากหน้าอกคู่โต สายตาจับจ้องเต้ากลมกลึง แค่มองก็รู้สึกว่ามันนุ่มมือยิ่งได้สัมผัสเขาเองก็เลื่อนฝ่ามือลงมาบีบเคล้นเนินเนื้อราวกับจะทำให้บี้แบน “อย่าส่งเสียงดังสิ ห้องนอนเธอไม่ได้เก็บเสียงเหมือนห้องฉันนะ ถ้าเกิดมีใครมาได้ยินคงจะไม่ดีใช่ไหม” น้ำเสียงแหบพร่าเอื้อนเอ่ยวาจาบอกคนตัวเล็ก ขณะเดียวกันนิ้วมือของเขาสะกิดเขี่ยยอดตั้งชันจนมันบวมแดงอย่างเห็นได้ชัด ดวงตาคมกริบแฝงรอยยิ้มที่ล้นปรี่ออกมาเมื่อได้มองผิวพรรณละเอียดอ่อนขึ้นสีแดงระเรื่อ ถัดมาฝ่ามือหนาเลื่อนล้วงเข้าไปภายใต้กางเกงขาสั้นตัวนั้น สายตาของหมวยลินพร่าเบลอ เริ่มหายใจหนักหน่วง คนตัวเล็กพยายามกักเสียงอื้ออึงในลำคอไม่อยากให้ใครได้ยิน นิ้วมือลูบจุดอ่อนไหวของหญิงสาวทำเอาร่างกายของเธอดิ้นพล่าน ความรู้สึกวาบหวามบริเวณหน้าท้องยิ่งทำให้หมวยลินเก็บเสียงร้องครางไว้ไม่อยู่ “อ๊ะ อื้อ” วินาทีต่อมามือแกร่งของเฟยหลงถอดกางเกงขาสั้นตัวนั้นโยนทิ้งไป ชั้นในถูกดึงไปกองที่ข้อเท้า เรียวขาแยกออกจากกันคล้ายรูปตัวเอ็มส่งผลให้ดวงตาสีรัตติกาลจ้องมองจุดไวต่อสัมผัสระยะประชิด นิ้วเรียวยาวแหวกเรียวขาออกกว้างขึ้น ช่องทางรักฉ่ำเยิ้มทำเอาร่างสูงกลืนน้ำลายลงคอครั้งแล้วครั้งเล่า แม้จะพยายามหักห้ามใจทว่าเขาก็ต้องพ่ายแพ้ต่อความต้องการที่ทวีพูนมากยิ่งขึ้น ใบหน้าหล่อยื่นมาที่จุดอ่อนไหวก่อนที่จะแนบริมฝีปากหนาแลบเลียรูรักที่ตอนนี้มีน้ำหวานไหลอาบ เจ้าของร่างสะดุ้งเฮือกเมื่อจุดอ่อนไหวถูกสัมผัส ปลายลิ้นร้อนบดขยี้ปุ่มกระสัน จากนั้นไล้เลียรอบนอกจนทั่ว ช่างเป็นสัมผัสที่ทำให้คนตัวเล็กสมองขาวโพลน ส่วนชื้นแฉะลากลิ้นดูดชิมของเหลวบ้างก็ส่ายลิ้นตวัดชิมรสชาติของอีกฝ่าย การกระทำของเฟยหลงกระตุ้นความต้องการดีมาก ทำเอาเธอถึงกับร่อนเอวใส่ มือบางเลื่อนมาตรึงศีรษะของเขาไว้ เรียวลิ้นสะกิดเลียเม็ดเสียวก่อนจะฝังลิ้นเข้ามาด้านในผนังเนื้อนุ่ม ส่งผลให้เธอรู้สึกดีจนแทบบ้า จ๊วบ จ๊วบ จ๊วบ เฟยหลงปรนเปรอเธอด้วยลิ้นร้อน สร้างเสียงเฉอะแฉะดังลั่นไปทั่วห้อง เขากดย้ำเข้ามาจนแก้มตอบราวกับจะเร่งให้ เสร็จตั้งแต่ตอนนี้ ไม่นานร่างกายของคนตัวเล็กเกร็งสั่นสะท้านเมื่อถึงฝั่งปรารถนา เธอหลับตาพริ้มรู้สึกเบาสบายไปทั้งตัว แผ่นหน้าท้องแบนราบกระเพื่อมขึ้นลงตามแรงหายใจเข้าออก “อ๊า แม่ง! ฉันว่าจะไม่ใช่ปากแล้วเชียว แต่ใครใช้ให้เธอสวยขนาดนี้วะ” ทันทีที่ผละดวงหน้าออกจากตรงนั้น เขาพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความหงุดหงิด เอาแต่โทษเธอที่ทำให้เขาไม่สามารถหักห้ามใจตัวเองได้ “แฮ่ก อื้อ มันไม่ใช่ความผิดหมวย คุณเฟยหลงเองต่างหากที่ไม่รู้จักห้ามใจตัวเอง” “เออ ฉันยอมรับว่าฉันห้ามใจตัวเองไม่ได้ คราวนี้ก็ถึงตาฉันบ้างแล้วกัน” เมื่อร่างสูงเอ่ยวาจาบอกอย่างนั้น มือแกร่งของเขาถอดกางเกงขายาวสีดำออก ท่อนเอ็นตั้งลำเต็มแก่... ถัดมามือแกร่งของเฟยหลงประคองร่างเล็กลุกขึ้นนั่ง ก่อนจะเลื่อนฝ่ามือมาจับอีกคนเงยหน้า วินาทีนี้นัยน์ตากลมโตคู่สวยปะทะเข้ากับแก่นกายความเป็นชายของเขาครั้งแรก หัวใจดวงน้อยเต้นรัวแรง หมวยลินหายใจไม่ทั่วท้อง เธอเอาแต่เม้มริมฝีปากเข้าหากันเป็นเส้นตรง “อ้าปากสิ” นิ้วหัวแม่มือเอื้อมมาสัมผัสริมฝีปากอวบอิ่ม พร้อมกับดันแยกกลีบปากด้วยก้านนิ้วยาว บรรยากาศภายในห้องสี่เหลี่ยมแห่งนี้ร้อนอวบอ้าว จนทำให้ตามกรอบหน้าสวยมีเม็ดเหงื่อสีใสผุดขึ้นมาประปราย ส่วนฝ่ามือหนาอีกข้างสาวรูดท่อนเอ็นอุ่นขึ้นลงเชื่องช้า เมื่อเห็นขนาดใหญ่โตของมันหมวยลินได้แต่กลืนน้ำลายลงคอ มือเล็กวางทาบบนต้นขา ขณะเดียวกันเฟยหลงเขยิบกายเข้ามาจ่อกลีบปากนุ่ม ความกลัวเริ่มทำให้เธอไม่กล้าแม้แต่จะเปิดปากรับความใหญ่โตของเขา “ฉันสั่งให้อ้าปาก” เมื่อได้ยินเขาสั่งอย่างนั้น ริมฝีปากอวบอิ่มค่อย ๆ แยกออกจากกัน ยามเปิดปากเขาสามารถมองเห็นเรียวลิ้นอันเล็กได้ทันที ไม่รอช้าที่เฟยหลงจะสอดความเป็นชายเข้ามาในโพรงปากนุ่มของหมวยลิน ความอุ่นนุ่มกำลังโอบรับส่วนกลางกาย สีหน้าอันพึงพอใจของเฟยหลงจ้องมองคนใต้ร่าง พร้อมกับยกยิ้มมุมปาก เขาใช้ฝ่ามือหนาประคองท้ายทอยของเธออ่อนโยน ก่อนจะเปล่งวาจาสอนให้เธอเก็บฟันอย่างใจเย็น “ค่อย ๆ แบบนั้นแหละ อย่าให้ฟันโดนเด็ดขาด” ท่อนเอ็นอุ่นอวบคับริมฝีปากบาง จากนั้นหมวยลินผละกลีบปากออกจากเอ็นร้อน คนตัวเล็กแลบลิ้นเลียตั้งแต่โคนจรดปลาย สร้างความรู้สึกดีให้ผู้ชายร่างสูงอย่างไม่มีสิ้นสุด “อ๊า ซี้ด” ริมฝีปากได้รูปอ้ารับแก่นกายความเป็นชายเข้าไปอีกครั้ง ขนาดของมันใหญ่โตจนเธอไม่สามารถอ้าปากกว้างกว่านี้ได้แล้ว หมวยลินช้อนสายตาหวานเยิ้มขึ้นไปสบตากับคนด้านบน เธอดูดดุนอย่างเอร็ดอร่อยไม่มีท่าทางรังเกียจ กลิ่นความเป็นชายอบอวลไปทั่วทุกมุมปาก “อ๊อก...” ต่อมากลีบปากบางต้องผละออกจากโคนอุ่น เมื่อถูกแรงจากชายหนุ่มร่างสูงผลักให้เธอนอนลงบนฟูกอีกครั้ง