เมื่อซื้อของเสร็จทุกคนก็ขับรถมายังบ้านพักตากอากาศริมทะเลที่ภูผาซื้อให้ทอรุ้ง พื้นที่บริเวณนี้ทั้งหมดรวม 200 ไร่และหาดส่วนตัวเป็นของทอรุ้ง
ร่างบางของว่าที่คุณแม่เดินลงจากรถพร้อมรอยยิ้มหวานๆ เท้าเล็กๆเดินตรงไปยังริมหาด หาดทรายสีขาว น้ำทะเลสีฟ้าที่มองไปไกลสุดลูกหูลูกตา กระบอกตาสวยเห็นเข้ากับเรือยอร์ชสีขาวลำใหม่ข้างๆเรือมีชื่อ “ ทอรุ้ง ” ติดอยู่กระบอกตาสวยเบิกกว้างขึ้นทันทีกับสิ่งที่เห็นตรงหน้า นี่มันไม่ใช่ความฝันมันคือความจริงที่เกิดขึ้นจากผู้ชายที่เป็นพ่อของลูก เป็นคนที่รักของเธอ
“ เฮีย ” พลางเอ่ยเรียกภูผาเสียงหลงออกมา
“ ตัวเล็กชอบไหม ของขวัญสำหรับตัวเล็กและเบบี๋ พรุ่งนี้เราจะไปล่องเรือกลางทะเลกันนะครับ ” ภูผาเดินมาโอบที่เอวคอดกิ่วของคนตัวเล็กพลางเอ่ยถามออกไป
“ ทำไมใจดีกับรุ้งขนาดนี้ละคะ ” แขนเรียวกอดเอวสอบของคนพี่ไว้แน่นมากมายเหลือเกินกับสิ่งที่อีกคนมอบให้ รวมทั้งความรักความอบอุ่นก
