“พีท กลับมาแล้วหรอคะ”
ทันทีที่พิรัชย์และพาขวัญกลับถึงบ้าน ก็มีร่างเย้ายวนวิ่งถลาเข้ามากอดเขาไว้แน่น ท่ามกลางความตกตะลึงของทุกคนในที่นั้น
“ชัญญ่า”
“ชัญญ่ากลับมาหาพีทแล้วค่ะ ชัญญ่าขอโทษที่ปล่อยให้ความเหงามาทำร้ายความรักของเรา ต่อไปชัญญ่าจะปรับปรุงตัว จะไปช่วยพีททำงาน ไม่ทำให้พีทเสียใจอีกแล้ว ชัญญ่ารักพีทมากนะคะ”
พิรัชย์ตกใจยืนนิ่ง เขายังจับต้นชนปลายไม่ถูก ว่าชัญญาภัคต้องการอะไร สิ่งที่เธอละล่ำละลักพูดออกมามากมายมันแทบไม่ได้เข้าไปอยู่ในหัวของเขาเลย
“ปล่อยผมก่อน ชัญญ่า”
เขาดันเธอออกจากหน้าอกหนั่นแน่นของเขา ต้องใช้แรงมากหน่อยเพราะมือปลาหมึกของเธอกอดรัดเขาเอาไว้แน่นเหลือเกิน
“ให้โอกาสชัญญ่านะคะ ชัญญ่ารู้แล้วว่ารักพีทมากแค่ไหน ตลอดเวลาที่ผ่านมาไม่มีใครมาแทนพีทได้เลย”
“คุณพูดอะไร เราเลิกกันไปตั้งหลายปีแล้วนะ คุณคิดว่าความรู้สึกของผมมันจะกลับไปเป็นแบบเดิมหรอ ไม่มีทาง คุณกลับไปซะเถอะ”
“ไม่ค
