“โถ่เว้ย ไม่ได้เรื่อง พวกมึงทำงานกันประสาอะไร ไหนคุยนักคุยหนาว่ามืออาชีพ แค่ไอ้เด็กเมื่อวันซืนคนเดียว มึงยังไม่มีปัญญาทำให้มันตาย”
ชายวัยกลางคนร่างท้วม ฟาดหน้าใบหน้าหนุ่มร่างใหญ่จนหน้าหัน โทษฐานที่ทำงานผิดพลาด ทั้งๆ ที่ค่าจ้างแพงแสนแพง
“ขอโทษครับ ท่าน บอดี้การ์ดมันตาไว โดดมาผลักมันออกไปได้ ถ้าไม่งั้นมันตายคาที่แน่นอน”
“แล้วทีนี้จะทำยังไง มันได้ตามสืบจนรู้แน่ว่าพวกมึงเป็นคนทำ เรื่องก็ซวยมาที่กูอีก”
“มันไม่มีทางจับพวกผมได้แน่ครับ ขอเงินให้ผมซักก้อน จะหนีข้ามชายแดน พอเรื่องเงียบผมค่อยกลับมาใหม่”
“มึงทำงานพลาดแล้วจะยังมาขอเงินกูอีกหรอ กูไม่ให้ ไสหัวพวกมึงออกไป ถ้าโดนจับได้อย่าสะเออะมาซัดทอดถึงกู ไม่งั้นลูกเมียมึงได้เป็นอาหารฉลามแน่”
ชายหนุ่มผู้เสี่ยงคุกเสี่ยงตารางทำงานแลกเงินเพื่อความสุขสบายของลูกเมีย มองชายวัยกลางคนที่ไร้หัวใจนั้นอย่างกับจะกินเลือดกินเนื้อ ก่อนจะเดินออกจากห้องนั้นไปอย่า
