“การเจอกับครอบครัวคู่ดูตัว”

หลังจากนั้นทั้งคู่ก็เดินมาตามโถงภัตตาคาร จนปันปันเห็นแม่ของตัวเองโบกมือเรียกอยู่ไกล ๆ เธอเลยรีบสาวเท้าไปหา แต่ยิ่งเดินเข้าไปใกล้ ก็ยิ่งเห็นว่าโต๊ะที่แม่เธอนั่งอยู่…มีผู้ใหญ่สองคนที่หันหลังอยู่ด้วย และทันทีที่พวกเขาหันกลับมา ปันปันชะงักค้างเป็นหิน อาจารย์หมอพิมพ์ชนก…แม่ของศิลา หัวสมองปันปันถึงกับ “ฟึ่บ!” เหมือนดับวูบไปหนึ่งวินาทีเต็ม แม่ของเธอเป็นคนเอ่ยขึ้นก่อน “อ้าว ศิลา มาทำอะไรที่นี่ลูก?” น้ำเสียงแม่แฝงด้วยความสงสัย เพราะเห็นว่าเขาเดินตามปันปันมานั่นแหละ อีกด้านหนึ่ง พิมพ์ชนกเองก็ยิ้มบาง ๆ “อ้าว ศิลา ไปเข้าห้องน้ำนานจังเลยลูก” ปันปันที่กำลังจะทักทาย แทบกลืนน้ำลายไม่ลง นี่มันสถานการณ์บ้าอะไรวะเนี่ย… พิมพ์ชนกหันมามองหน้าเธอเต็ม ๆ และผายมือเล็กน้อย “แล้วนี่หนูปันปัน…ใช่ไหมคะ? หรือว่า…” เธอหันไปมองคุณศิริพรอย่างแปลกใจ ศิริพรรีบตอบยิ้ม ๆ “เอ่อ…ใช่ค่ะ นี่ลูกสาวฉันค่ะ” จากนั้นแม่